Chorvas.
Nakwento ko na bang may tuta na kami? Hindi pa diba? Ayun. May tuta kami. Dalawa - isang puti(lalaki), isang brown(babae). Yung isa si Brownie, isa si Whitey. Hulaan niyo kung sino si Brownie at si Whitey sa dalawa. Haha. Potek. Seryoso 'yan.
Hindi namin binili yung dalawang tuta. Hiningi lang yun ng tatay ko sa tita ko. Binigay naman niya. Ayun. So siya yung nagpangalan ng "Brownie" at "Whitey". Laughtrip talaga nang malaman ko 'yan. Sabi ko kay papa, ang korni. Nang sinabi ko kay Rowie, natawa rin siya. Sabi pa niya napaka-imaginative. Talagang pinag-ispian yung mga pangalan.
Marami akong binigay na pwedeng pangalan. Una kong naisip ang Fidel at Alexandra. Haha. Wala akong maisip e. Bakit ba. Kaso aking napagtanto na masyadong pantao yung "Fidel" at "Alexandra". Gagawin ko sanang Felidae kaso pusa ang Felidae (kaya nga feline e). Tsaka pangalan 'yon ng gitara ko. Nang makita ko naman yung plastik ng Giordano, yun na sana. Kasi naaalala ko na meron akong autograph chorva notebook dati na ang cover ay isang tuta na nagpapa-kyut tapos may nakalagay na "GIORDANO" below the tuta.
Kaming mga nasa bahay walang problema sa mga tuta. Kaso alam naman naming kokontra si mama. Ganito ang conversation namin noon sa telepono:
Mama: Ilan yung tuta?
Ako: Dalawa lang.
blah-blah-blah (nakalimutan ko e).
Mama: Ayoko ng mga 'yan dyan sa bahay. blah-blah... tsaka buti kung may space tayo. Tsaka nangangagat-ngagat pa 'yang mga 'yan.
Ako: Hindi naman masyado. Tsaka oks lang naman kasi mga tuta pa nga e.
Mama: E 'yan nga yung mas delikado... 'yang mga tutsing na 'yan.
*tawa over the pown*
*tawa rin si mama over the pown*
(Hindi ko talaga napigilan yung tawa ko sa term na "tutsing". Potek. Ambantot e.)
Mama: Napa-bakunahan na ba 'yan?
Ako: Oo. Papa-bakunahan naman daw ulit ni papa e.
blah-blah-blah.
Ayun. E wala e. Nandito parin yung mga tutsing samin e. Hehe. Nung mga pers days nung dalawang tutsing naging sakitin yung puti. Basta nagsh-shake siya. Sows. Kalalaking tutsing sakitin. Buti nalang oks na ngayon.
Nababadtrip nga lang si itay. Linis siya nang linis ng mga waste. Malalanding tusting. Ayaw nila magbawas sa labas ng bahay. Kapag pinasok na saka lang talaga sila magbabawas. Ang iingay pa. Kapag nilalabas akala mo inulila ng pusang ina. Basta ayaw nila sa labas. Ayaw rin nila ng dog food. Bumili si Rowie ng Alpo at pahirapan sa pagpapakain sa kanila. Buti nalang naubos na. Kahit ata tuta namana ang genes sa magulang na askal. Sanay sa tira.
Ok. Enough of the tutsings.
Friday, July 25, 2008.
Birthday ni Mark, may exhibit, may landian ng freshmen sa locker, nag-intay kami sa oval hanggang 6:30pm, nakasabay ko si Martino at Migraso sa dyip, sumama pakiramdam ko, etc.
Exhibit.
Tungkol ito sa innovation. Hindi ko na alam yung iba pang theme kasi hindi ko nabigyang pokus. Basta laughtrip. Doon lang ako nakakita ng lumilipad na sapatos. Haha. Go Dawn. Don't shy. *laughs*
Landian sa locker.
Magkasama kami non ni Gerbax habang hinihintay ang isang kaklase (nakalimutan ko kung sino) na mag-ayos ng gamit sa locker. Nagtatawanan kami habang nagtitilian ang mga hinayupak na freshmen na babae nang marinig namin ang "COCC". Tumahimik kami saglit para maki-chismax. Hindi ko masyadong naintindihan ang mga pinagsasabi nila dahil pasigaw ang lahat. Medyo malinaw lang yung, "gusto mo ilakad kita? *sabay tawa ng malakas habang nakitawa ang iba pa niyang kasama*", at yung "Sige ba, sige ba *tawa ulit ng malakas*", pati yung, "Pag 3rd yr mag-c-CO rin ako para blah-blah-blah *sabay tawanan na naman sila*". Maya-maya lumayas narin sila. Hindi ko maiwasang mag-reak ng negative. Ang ingay e. Hindi naman halatang kilig na kilig ang mga freshmen na 'yon. Wala. Natawa nalang ako.
So, ang crush ng mga babaeng 'yon ay isang CO. Siguro si Leo yun. Haha. Ayoko na nga. Tigil na ko.
Para sa CO na 'yon, nasa sa'yo kung paano magre-reak sa mga ganyan. Don't shy.
Oval.
Papuntang oval nakasabay namin ni Meng si Rita. Naikwento ko sa kanila yung pangyayari sa locker at nabanggit ko narin sa kanila yung naikwento ni Leo na konekted sa pangyayaring 'yon. Isa ring eksena sa locker. Basta, yun na 'yon. Nasabi ko pa tuloy, "Nung pinantasya ko naman si Fidel hindi ako tumili nang ganon".Oo. Kaya ako inatake sa atay kasi hindi ko ine-express e. Pfft.
Nang makarating kami sa oval, tumambay muna kami sa may bahay. Iniintay ni Rita yung ibang member ng MSK. May open forum daw sila. Ayun. Kwento-kwento muna. Maya-maya, dumating narin yung MSK at umalis si Rita. Naiwan kami ni Meng sa bahay at nagka-kwentuhan tungkol sa buhay COCC.
Maya-maya ulit, lumipat kami ni Meng sa kabilang bahay at nagpatuloy ang kwentuhan. Bandang 6:20 umuwi na ang MSK. Bandang 6:29 nakita ko si Phil na pauwi. Nakita niya rin kami at tinanong ko kung nasan ang ibang CO. Maya-maya dumating na si Ginoong Migraso. May dala pang sword. Tapos nauna na kami. Nakasabay na rin namin si Martino.
Hanggang sa dyip magkakasabay kami (ako, leo, gen). May napagkwentuhan kami ni Leo tungkol sa "animal rights". Haha. Laughtrip. Ayoko nang i-elaborate.
Pagkauwi ng bahay, nandun si Kevin. Kararating lang galing Singapore. Bagong katipan ng pinsan ko. Chinese siya at isang supervisor sa Sentosa. Ayun. Pagkarating din ng bahay, masakit parin ang lalamunan ko. Badtrip na marshmallow. Tumungga na ko ng galon ng tubig ayaw paring mawala. Katangahan ko kasi 75% ng "galon" na 'yon ay malamig na tubig.
Nag-OL ako at kumain ng biniling pizza ni Pinsan para sakin (if I know si Kevin ang nagbayad non). Tumungga ulit ako ng maraming tubig. Malamig nga lang.
Nakatapat ang electric fan sakin at dehin pa ko nagpapalit ng blouse. Masaya.
Maya-maya nilalamig na ko. Sumama na pakiramdam ko.Gusto ko nang magpakamatay. Etsos. Scratch that. I mean, gusto ko nang matulog.
Nang matutulog na ko lamig na lamig ako. Badtrip. Ni hindi ko alam kung ano na body temperature ko kasi hindi ko alam kung nasan yung thermometer. Ewan ko kung may sinat ako o lagnat. Basta mainit na ko kinagabihan. Ang iniisip ko nalang parang dehin ako makakapunta sa praktis namin kinabukasan.
Saturday, July 26, 2008.
Pagkagising medyo wala na yung sinat/lagnat ko. Ang masama nga lang ang sakit ng batok ko hanggang ulo. Parang hangover. Nang nagising ako 15 minutes ata bago pa ko bumangon. Tapos pilit pa yung pagbangon ko nun. Basta. Ang bigat ng ulo ko.
Since medyo wala na yung sinat/lagnat e naisip kong kakayanin ko namang mag-praktis. Umalis ako ng bahay 15 mins bago mag-10.
Badtrip yung dyip na nasakyan ko. Ang alog e. Nananadya ata. Pakiramdam ko tuloy nasa langit ang gravity. Tapos kapag magbr-break babalik sa lupa ang gravity kaso mag after effects na hindi nakakatuwa. Hindi na nakakapagtaka kung magka-amnesia ako pagkababa ng dyip.
Nakarating naman ako ng iskul ng mapayapa. Kaso ang bilis kong mapagod. Kung dati wa-epek sakin kapag mabilis akong maglakad, nung Sabado parang nag-beep test ako. Basta. May hangover ako.
During praktis.
Medyo masakit talaga yung ulo ko bandang simula. Mga 30 mins after ng break nung 12:30pm medyo naging oks na ko kahit masakit parin yung batok ko.
>insert other stuffs here/yung ibang pang nangyari<
Hanggang sa matapos yung praktis masakit parin yung batok ko. Pero buti nalang wala na yung hangover.
>insert other stuffs here<
Nang pauwi na kami umulan. Badtrip kasi wala akong payong. Ayun, naghintay kami sa waiting shed dun sa may tapat nung bakery. Dumating si Emphi maya-maya at may dala siyang payong. Hinatid nalang ako ni Meng pagtawid para makasakay na ko. Tsaka buti dehin na malakas yung ulan.
Nakauwi ako nang mapayapa.
Nakalimutan ko na yung mga iba. Basta. Nitatamad na ko mag-type e. Geh.
Now Playing: Moment of Truth ~ FM Static
Nakwento ko na bang may tuta na kami? Hindi pa diba? Ayun. May tuta kami. Dalawa - isang puti(lalaki), isang brown(babae). Yung isa si Brownie, isa si Whitey. Hulaan niyo kung sino si Brownie at si Whitey sa dalawa. Haha. Potek. Seryoso 'yan.
Hindi namin binili yung dalawang tuta. Hiningi lang yun ng tatay ko sa tita ko. Binigay naman niya. Ayun. So siya yung nagpangalan ng "Brownie" at "Whitey". Laughtrip talaga nang malaman ko 'yan. Sabi ko kay papa, ang korni. Nang sinabi ko kay Rowie, natawa rin siya. Sabi pa niya napaka-imaginative. Talagang pinag-ispian yung mga pangalan.
Marami akong binigay na pwedeng pangalan. Una kong naisip ang Fidel at Alexandra. Haha. Wala akong maisip e. Bakit ba. Kaso aking napagtanto na masyadong pantao yung "Fidel" at "Alexandra". Gagawin ko sanang Felidae kaso pusa ang Felidae (kaya nga feline e). Tsaka pangalan 'yon ng gitara ko. Nang makita ko naman yung plastik ng Giordano, yun na sana. Kasi naaalala ko na meron akong autograph chorva notebook dati na ang cover ay isang tuta na nagpapa-kyut tapos may nakalagay na "GIORDANO" below the tuta.
Kaming mga nasa bahay walang problema sa mga tuta. Kaso alam naman naming kokontra si mama. Ganito ang conversation namin noon sa telepono:
Mama: Ilan yung tuta?
Ako: Dalawa lang.
blah-blah-blah (nakalimutan ko e).
Mama: Ayoko ng mga 'yan dyan sa bahay. blah-blah... tsaka buti kung may space tayo. Tsaka nangangagat-ngagat pa 'yang mga 'yan.
Ako: Hindi naman masyado. Tsaka oks lang naman kasi mga tuta pa nga e.
Mama: E 'yan nga yung mas delikado... 'yang mga tutsing na 'yan.
*tawa over the pown*
*tawa rin si mama over the pown*
(Hindi ko talaga napigilan yung tawa ko sa term na "tutsing". Potek. Ambantot e.)
Mama: Napa-bakunahan na ba 'yan?
Ako: Oo. Papa-bakunahan naman daw ulit ni papa e.
blah-blah-blah.
Ayun. E wala e. Nandito parin yung mga tutsing samin e. Hehe. Nung mga pers days nung dalawang tutsing naging sakitin yung puti. Basta nagsh-shake siya. Sows. Kalalaking tutsing sakitin. Buti nalang oks na ngayon.
Nababadtrip nga lang si itay. Linis siya nang linis ng mga waste. Malalanding tusting. Ayaw nila magbawas sa labas ng bahay. Kapag pinasok na saka lang talaga sila magbabawas. Ang iingay pa. Kapag nilalabas akala mo inulila ng pusang ina. Basta ayaw nila sa labas. Ayaw rin nila ng dog food. Bumili si Rowie ng Alpo at pahirapan sa pagpapakain sa kanila. Buti nalang naubos na. Kahit ata tuta namana ang genes sa magulang na askal. Sanay sa tira.
Ok. Enough of the tutsings.
Friday, July 25, 2008.
Birthday ni Mark, may exhibit, may landian ng freshmen sa locker, nag-intay kami sa oval hanggang 6:30pm, nakasabay ko si Martino at Migraso sa dyip, sumama pakiramdam ko, etc.
Exhibit.
Tungkol ito sa innovation. Hindi ko na alam yung iba pang theme kasi hindi ko nabigyang pokus. Basta laughtrip. Doon lang ako nakakita ng lumilipad na sapatos. Haha. Go Dawn. Don't shy. *laughs*
Landian sa locker.
Magkasama kami non ni Gerbax habang hinihintay ang isang kaklase (nakalimutan ko kung sino) na mag-ayos ng gamit sa locker. Nagtatawanan kami habang nagtitilian ang mga hinayupak na freshmen na babae nang marinig namin ang "COCC". Tumahimik kami saglit para maki-chismax. Hindi ko masyadong naintindihan ang mga pinagsasabi nila dahil pasigaw ang lahat. Medyo malinaw lang yung, "gusto mo ilakad kita? *sabay tawa ng malakas habang nakitawa ang iba pa niyang kasama*", at yung "Sige ba, sige ba *tawa ulit ng malakas*", pati yung, "Pag 3rd yr mag-c-CO rin ako para blah-blah-blah *sabay tawanan na naman sila*". Maya-maya lumayas narin sila. Hindi ko maiwasang mag-reak ng negative. Ang ingay e. Hindi naman halatang kilig na kilig ang mga freshmen na 'yon. Wala. Natawa nalang ako.
So, ang crush ng mga babaeng 'yon ay isang CO. Siguro si Leo yun. Haha. Ayoko na nga. Tigil na ko.
Para sa CO na 'yon, nasa sa'yo kung paano magre-reak sa mga ganyan. Don't shy.
Oval.
Papuntang oval nakasabay namin ni Meng si Rita. Naikwento ko sa kanila yung pangyayari sa locker at nabanggit ko narin sa kanila yung naikwento ni Leo na konekted sa pangyayaring 'yon. Isa ring eksena sa locker. Basta, yun na 'yon. Nasabi ko pa tuloy, "Nung pinantasya ko naman si Fidel hindi ako tumili nang ganon".
Nang makarating kami sa oval, tumambay muna kami sa may bahay. Iniintay ni Rita yung ibang member ng MSK. May open forum daw sila. Ayun. Kwento-kwento muna. Maya-maya, dumating narin yung MSK at umalis si Rita. Naiwan kami ni Meng sa bahay at nagka-kwentuhan tungkol sa buhay COCC.
Maya-maya ulit, lumipat kami ni Meng sa kabilang bahay at nagpatuloy ang kwentuhan. Bandang 6:20 umuwi na ang MSK. Bandang 6:29 nakita ko si Phil na pauwi. Nakita niya rin kami at tinanong ko kung nasan ang ibang CO. Maya-maya dumating na si Ginoong Migraso. May dala pang sword. Tapos nauna na kami. Nakasabay na rin namin si Martino.
Hanggang sa dyip magkakasabay kami (ako, leo, gen). May napagkwentuhan kami ni Leo tungkol sa "animal rights". Haha. Laughtrip. Ayoko nang i-elaborate.
Pagkauwi ng bahay, nandun si Kevin. Kararating lang galing Singapore. Bagong katipan ng pinsan ko. Chinese siya at isang supervisor sa Sentosa. Ayun. Pagkarating din ng bahay, masakit parin ang lalamunan ko. Badtrip na marshmallow. Tumungga na ko ng galon ng tubig ayaw paring mawala. Katangahan ko kasi 75% ng "galon" na 'yon ay malamig na tubig.
Nag-OL ako at kumain ng biniling pizza ni Pinsan para sakin (if I know si Kevin ang nagbayad non). Tumungga ulit ako ng maraming tubig. Malamig nga lang.
Nakatapat ang electric fan sakin at dehin pa ko nagpapalit ng blouse. Masaya.
Maya-maya nilalamig na ko. Sumama na pakiramdam ko.
Nang matutulog na ko lamig na lamig ako. Badtrip. Ni hindi ko alam kung ano na body temperature ko kasi hindi ko alam kung nasan yung thermometer. Ewan ko kung may sinat ako o lagnat. Basta mainit na ko kinagabihan. Ang iniisip ko nalang parang dehin ako makakapunta sa praktis namin kinabukasan.
Saturday, July 26, 2008.
Pagkagising medyo wala na yung sinat/lagnat ko. Ang masama nga lang ang sakit ng batok ko hanggang ulo. Parang hangover. Nang nagising ako 15 minutes ata bago pa ko bumangon. Tapos pilit pa yung pagbangon ko nun. Basta. Ang bigat ng ulo ko.
Since medyo wala na yung sinat/lagnat e naisip kong kakayanin ko namang mag-praktis. Umalis ako ng bahay 15 mins bago mag-10.
Badtrip yung dyip na nasakyan ko. Ang alog e. Nananadya ata. Pakiramdam ko tuloy nasa langit ang gravity. Tapos kapag magbr-break babalik sa lupa ang gravity kaso mag after effects na hindi nakakatuwa. Hindi na nakakapagtaka kung magka-amnesia ako pagkababa ng dyip.
Nakarating naman ako ng iskul ng mapayapa. Kaso ang bilis kong mapagod. Kung dati wa-epek sakin kapag mabilis akong maglakad, nung Sabado parang nag-beep test ako. Basta. May hangover ako.
During praktis.
Medyo masakit talaga yung ulo ko bandang simula. Mga 30 mins after ng break nung 12:30pm medyo naging oks na ko kahit masakit parin yung batok ko.
>insert other stuffs here/yung ibang pang nangyari<
Hanggang sa matapos yung praktis masakit parin yung batok ko. Pero buti nalang wala na yung hangover.
>insert other stuffs here<
Nang pauwi na kami umulan. Badtrip kasi wala akong payong. Ayun, naghintay kami sa waiting shed dun sa may tapat nung bakery. Dumating si Emphi maya-maya at may dala siyang payong. Hinatid nalang ako ni Meng pagtawid para makasakay na ko. Tsaka buti dehin na malakas yung ulan.
Nakauwi ako nang mapayapa.
Nakalimutan ko na yung mga iba. Basta. Nitatamad na ko mag-type e. Geh.
Now Playing: Moment of Truth ~ FM Static
