Wala namang bago. Medyo nag-u-update lang ako para naman kahit pano eh may sense parin ang existence ng blog ko. Wala rin naman kasing nangyayari eh. Minsan nga napapaisip ako na i-delete na 'tong blog. Pero naiisip ko na sayang yung mga oras na ginugol ko sa pagta-type para sa mga entries (almost 4hrs din yun). Sayang din yung mga memories blah-blah. Tsaka siguro magiging masaya rin naman kapag pasukan na eh. Marami nang updates at bagong entries kapag ganun.
Creative Corner.
Medyo naaaliw ako sa mga istoryang nababasa ko sa Creative Corner ng Teentalk. Henyo ang mga nilalang na patuloy sa paggawa ng istorya nila dun. Parang exagge pero totoo. Ako kasi, at kahit sino naman, ay kaya ring gumawa ng mga istoryang kung anu-ano pero yung kanila... hindi ko alam. Nakakatuwa talaga. Shyet.
Dahil nabibitin ako sa mga updates ng Loving Darkness, at dahil sa bitin na bitin na ko kay Jini dahil hindi parin niya pinagsisigawan at pinagkakalandakan sa buong Milky Way ang relasyon nila ni JR Te, sinubukan kong magbasa ng isa pang istorya. Ito ay yung "She's Dating The Gangster".
Matagal nang nagpapa-pampam sa paningin ko ang SDTG na 'yan. Lagi ko kasing nakikita sa first page ng Creative Corner. Laging may bagong reply, at araw-araw nadadagdagan ang "views" (oo, parang friendster profile). Wala talaga akong planong basahin dahil siguradong maghahabol ako para makaabot sa latest chapter ng istorya. Naisip ko rin nung una na siguradong aabutin ako ng siglo dahil tuwing nakikita ko ang number of pages/views/replies ng SDTG, naiiyak na 'ko.
Nasa Chapter 46 na ang istorya. Meron itong 160+ pages, 2400+ replies, at 85000+ views. Naisip ko rin namang hindi ako magsisisi kung babasahin ko ang SDTG dahil obvious naman na maraming tumatangkilik dito. Ibig sabihin, maganda ang istorya. Kaso, iniisip ko ang mata ko at ang oras na magagamit ko. Pero dahil nga sa medyo matagal ang update ng Loving Darkness, nagpakadakila ako. Hindi ko na naisip kung magka-glaucoma ako basta mabasa ko lang, at basta makaabot lang ako sa Chapter 46 ng SDTG.
Sinimulan ko ito nung... hindi ko matandaan. Basta, last week. Sine-save ko pa ang page para habang naka-offline, saka ako magbabasa. Medyo nakakamaga nga ng mata kagaya ng inaasahan ko. Nakakita na ba kayo ng batang may hydrocephalus? Yun, ganun ang istura ko after every chapter na matatapos ko. Pano ba naman kasi, isang chapter ang haba. Sabihin na nating almost 10 pages ng isang libro ni Paulo Coelho (at sabihin narin nating Eleven Minutes yung libro) ang isang chapter ng SDTG. Eh dire-diretso pa naman ang pagbabasa ko. Well, katangahan ko rin naman 'yon dahil hindi ako nagbr-break. Pero kasi gusto ko na talagang makaabot sa latest Chapter.
Sa aking pagbabasa, dahil sa isa rin itong istoryang nakaka-labnat, medyo electrified ako (ang cheesy kasi kapag sinabi kongmay kilig factor. :)) pati yung "cheesy" nakuha ko narin). Nakakatuwa yung "Lovebabe at Sexy Love". Tandang-tanda ko na sa Chapter 11 sinimulan ni Kenjie at Athena ang tawagan na 'yan. Sa Ch16 naman yung may basketball game si Kenjie at proud na sinigaw ni Athena ang "Go Kenjie!!!". Naks. Supportive "girlfriend". Kung hindi niyo maintindihan, bahala kayo. Wala akong pakialam. Sa ibang chapter naman, Julie Tearjerky ako. Hindi ko alam pero nakakaiyak naman talaga yung mga nangyayari. Shyet. Tsaka sa pagbabasa ko, natuto rin akong mag-Korean. Haha. Saya nga eh. "Umma" tuloy ang tawag ko kay Mama. Tapos... basta. Kung anu-ano pa. Yun na 'yon.
After 3 days nakaabot din ako sa Chapter 46. At ngayon (May8) ay kakatapos ko lang basahin yung part 2 ng Ch46. Malapit narin palang matapos yung istorya sabi ni Ms. Author. So, hinihintay nalang naming mga readersna hirap na hirap na sa sitwasyon ni Athena at Kenjie ang neks update. Baka Ch47 na. Yung sinasabi ng author na "Athena vs. Athena".
Sino kaya ang masasabihan ko ng "Sexy Love, I can't breathe."
Ay, shyet. Ano nang nangyayari sakin. Czarlaine, joo goo lae?
American Idol.
Ang totoo, ayokong natatawag akong "fan". Ang showbiz kasi ng dating tsaka ang cheesy. Nyaks. Kaya kapag sinasabi saking, "Fan ka pala ng (insert artist's/band's name here)" , sasabihin ko, "Hindi ako fan. Supporter ako". Pero ngayon, geh, suko na ko. Fan na ko. Fan na kung fan ang tawag sakin basta masabi ko lang na... David Cook, langya ka. Bakit ka ganyan? Walang perpektong nilalang pero bakit ganun? Anong meron ka at wala akong maipintas sayo? Haiz. You're an idol nga. Jaw-dropping na nga, spine-chilling ka pa. Teka, meron pa pala, goosebumps. Nyaks. Parang horror movie lang eh 'no. Pero syempre iba yung kay David Cook. Spine-chills at goosebumps in a positive way.
Leche, napapadalas english ko ah.
So, elimination kanina. Wala na si Jason. Hindi ako masyadong na-shock dahil narin sa mga naging performance niya nitong nakaraang tatlong linggo. Tsaka bago pa magsimula ang AI sa QTV, nakita ko na sa site ng Yahoo ang balita. Natawa lang ako dun sa part na "dreadlocked heartthrob". Hindi ko alam kung bakit pero natawa talaga ako. Well, totoo naman (langya, napaghahalataan ako ah). Haiz. His eyes are to die for. Lagi nalang akong nalulunod tuwing performance niya dahil sa pagtitig sa mata niya.
Ok. Balik tayo kay David Cook. Natawa lang ako sa naging reaksyon niya sa "call segment" kanina. Haha. Wala lang. Parang na-shock na natuwang hindi ko matanto ang expression ng mukha niya. Pero oks lang. Matikas parin siya.
Something personal.
Dati, kasama sa pag-uwi ni Umma ang "May vacation". Hindi ko alam kung anong okasyon ang sine-celebrate sa first week of May sa China pero ganun kasi yun eh, kapag may holiday (Ex. Chinese New Year) ay wala silang pasok at sinasamantala nila ito para makauwi dito sa Pinas. So, ayun nga. Siguro may Labor Day din sa kanila. Ewan.
Kagaya ng nasabi ko, dati umuuwi dito si Mama pag May. Ngayon, hindi siya umuwi. She spent her free time in Hong Kong with her co-workers. Ambot kung bakit. Ang alam ko may financial crisis kami at ayaw nang gumastos ni mama sa plane ticket pero iba ang sinasabi ni Papa. "Nag-Hong Kong mama mo kaya hindi umuwi eh. Gastos siya nang gastos dun eh alam naman niyang ang mahal ng bilihin dito. Bitin ang pinapadala niya tapos magrereklamo siya kapag wala tayong ipon", yan ang laging sinasabi ni Papsi. Well, hindi naman siya galit o kung ano pa man ng dahil sa pera. Alam ko kasi na mas gusto ni Papa na sana, umuwi nalang dito si umma. Nasabi narin naman sakin 'yon ni mama. Sa HK nalang daw muna siya this May kesa umuwi dito sa Pinas dahil marami pang gastos. Pero yun nga, kung magliliwaliw lang sila sa HK na akala nila eh 3-day sale sa ukay-ukay ang pag-sho-shopping nila, ewan ko. Sana umuwi nalang siya dito kasi ganun din naman. Wala kaming pera. Pero oks lang kasi magkakasama kami diba. Kaso, ngayon, hindi.
Mura lang naman talaga ang bilihin sa Hong Kong. Mura sa pera nila. Eh kung i-co-convert yun dito sa pera natin (multiply natin sa 5.43) eh medyo malaki parin ang nawawala samin.
Ang susunod na balik niya, sa October na (Mooncake Festival kasi). Ito na ang pinakamatagal na hindi namin pagkikita. Walong buwan at gudlak naman, 3rd yr na ko nun. Tapos na rin ang first quarter at pwede ring CO na ko. Ang dami nang nangyari nun. Haiz.
Ang kinatuwa ko lang naman sa hindi niya pag-uwi ngayong Mayo ay yung walang epal na hihila sakin sa salon para magpagupit. Haha. Gagong anak, tawagin ba namang epal ang nanay niya. Eniwey, yun nga. Malaya ako at masaya akong mahaba parin ang buhok ko. Imadyin mga par, 4 inches below my scapula na ang haba ng buhok ko. Galing, haytek. Haha. Pag-uwi ni mama mas mahaba na 'to. Sana nga maging COCC trainee ako para may palusot ako kay umma. Sasabihin ko, "Ma, kailangan sa mga CO na babae ang mahaba na buhok. Lalaki lang ang nagpapagupit". Haha. Kahit parang walang sense siguradong maniniwala yun. Tsaka kahit si Papsi gusto mahaba buhok ko. Ganun naman daw talaga ang nararapat sa isang babae.
Pero kahit anong tuwa ko dahil sa mahaba parin ang buhok ko, miss ko parin si mama. At ang masaklap, sa October ko pa makukuha yung camera na sabi niya, kulay red (talagang inisip pa yung camera). Hindi ko alam kung ano yun. Digicam siguro. Oks lang. Ang yabang ko naman kung hahawak ako agad ng DSLR Cam samantalang kahit SLR Cam eh hindi ko alam kung paano gamitin.
Blah-blah-blah.
Dahil sa araw-araw naman akong 3-5 am matulog (minsan nga hindi natutulog), puro TV lang ako. At syempre, minsan, boring ang mga palabas sa mga usual stations, napapadalas ang pagdalaw ko sa Arirang, CTS, CTV, at NHK.
Arirang.
Na-miss ko na 'to. Sa ngayon ang napapanood ko lang yung Showbiz Extra tsaka Pops in Seoul. Hindi kasi namin nasimulan ni papa yung The King's Woman kaya wala kaming napapanood ngayon na drama. Miss ko na tuloy yung mga "Merchant of Joseon at Dr. Heo Jun days" namin.
CTS/CTV.
Taiwanese channels ata 'tong mga 'to. Pinapalabas ngayon sa CTV yung Romantic Princess na ipapalabas din ata sa Dos. Haiz. Wu Chun. Puro Wu Chun. Ang totoo, wala. Sa simula, oo, gwapo. Kapag tumagal, wala na. Mas ok pa si Jiro/Wesley eh. Tsaka si Tristan. Ang ganda kasi ni Tristan eh. :))
Sa CTS naman ata yung They Kiss Again. Tsaka nasaktuhan ko minsan yung Naruto Shippuden. Linggo yun ng madaling araw, bali, Lunes narin. Napatulala lang ako kay Naruto. Lumaki kasi siyang gwapo. Meron ding isang character na hindi ko kilala. Lintek naman. Pano ko malalaman kung sino eh hindi ko maintindihan yung language. Cantonese eh (Cantonese nga ba ang gamit sa Taiwan?). Huwag din kayo magtaka sakin kasi hindi ko naman napapanood dati sa Dos yung Shippuden episodes. Lagi kasi akong 6pm umuuwi.
NHK.
Ang NHK ay isang Japanese channel. Meron silang isang palabas na parang Pops in Seoul. 'Yon yun J-Melo. Puro tungkol sa music. Nitong Martes ng madaling araw, naglilipat lang ako ng channel habang mahina ang volume ng TV. Yung tipong wala ka na talagang maririnig. Napatigil ako sa NHK at ini-interview nung host ang dalawang tao.
Sa mga panahong 'yon, yung isa na inakala kong vocalist "nila" ang nagsasalita. Hindi ko parin nilalakasan yung volume. Pinapanood ko lang yung "vocalist" at nasabi ko sa sarili ko na, "Ang ganda naman niya. Nakakabakla". Tapos, nilakasan ko ang volume. Nawindang lang naman ako sa narinig kong boses. Shyet. Lalaki pala yun O__o. AS IN LALAKI. Ang gwapo ng boses eh. Magkakamali ba ko.
Napagkamalan ko lang namang babae yun dahil narin sa mga sumusunod:
-Meron siyang extensions (nga ba?) na kulay light ube at naka-pony tail siya.
-Naka-black cap siya at sa cap na 'yon ay merong nakalagay na malaking "LOVE" na kulay purple at kumikinang-kinang pa (glittery kasi e).
-Naka-skirt siya na hot pink/fuchsia at may leggings/skinny jeans na black.
-Smokey ang mata niya. I mean, naka-eyeliner kasi siya at smokey ang dating nung eyeshadow.
-Medyo naka-crosslegs siya.
-At ang huli, ang ganda ng kamay niya.
ANG GANDA TALAGA NIYA. NABAKLA AKO SA KANYA. MALI. LET ME REITERATE. ANG GWAPO NIYA. WA-EPEK ANGkagandahan *lols* KAGWAPUHAN KO SA KANYA.
Maganda naman diba? :))
'To pa.
Nang marinig ko ang boses niya ay natanggap ko narin namang lalaki siya. Katangahan ko lang kasi di ko napansin yung adam's apple. Masyado kasi akong naka-focus sa mukha niya eh. Pero impeyrness, kahit nung nalaman kong lalaki siya, gwapo naman. Maganda lang talaga siya 'pag naging babae XD. Kissable lips kasi. Tapos ang ganda pa ng balat. Lintek. Ang kinis. Parang fresh milk na porcelain. Ang moisturized ng dating. Tikas. Kakaibang hapon. Parang koreano. At ang mas maluphfet, musikero siya. Lintsak. Ang tikas niya sa gitara. Pinaglalaruan lang niya yung strings. Haiz. Isa na namang nilalang na jaw-dropping. KAWAII~!!! Teka, hindi ko pa pala nasasabi yung pangalan. Siya po si Miyavi.
Eniwey haywey, nasabi ko na dalawa silang ini-interview diba. Yung isa, si Yasuji Ohagi naman. Hindi sila magka-banda. Magkaiba silang artists. Sabay lang na ininterview.
Jaw-dropping din ang nilalang na 'to. Gitara din ata ang forte niya at kagaya ni Miyavi, pinaglalaruan lang niya yung strings. Bukod sa nakakahulog ng lower jaw si Ohagi, mapapatulala ka rin sa kanya. Ang passionate niya tumugtog. Punung-puno ng emosyon. Haiz. Na-OP tuloy ako sa kanilang dalawa.
Creative Corner.
Medyo naaaliw ako sa mga istoryang nababasa ko sa Creative Corner ng Teentalk. Henyo ang mga nilalang na patuloy sa paggawa ng istorya nila dun. Parang exagge pero totoo. Ako kasi, at kahit sino naman, ay kaya ring gumawa ng mga istoryang kung anu-ano pero yung kanila... hindi ko alam. Nakakatuwa talaga. Shyet.
Dahil nabibitin ako sa mga updates ng Loving Darkness, at dahil sa bitin na bitin na ko kay Jini dahil hindi parin niya pinagsisigawan at pinagkakalandakan sa buong Milky Way ang relasyon nila ni JR Te, sinubukan kong magbasa ng isa pang istorya. Ito ay yung "She's Dating The Gangster".
Matagal nang nagpapa-pampam sa paningin ko ang SDTG na 'yan. Lagi ko kasing nakikita sa first page ng Creative Corner. Laging may bagong reply, at araw-araw nadadagdagan ang "views" (oo, parang friendster profile). Wala talaga akong planong basahin dahil siguradong maghahabol ako para makaabot sa latest chapter ng istorya. Naisip ko rin nung una na siguradong aabutin ako ng siglo dahil tuwing nakikita ko ang number of pages/views/replies ng SDTG, naiiyak na 'ko.
Nasa Chapter 46 na ang istorya. Meron itong 160+ pages, 2400+ replies, at 85000+ views. Naisip ko rin namang hindi ako magsisisi kung babasahin ko ang SDTG dahil obvious naman na maraming tumatangkilik dito. Ibig sabihin, maganda ang istorya. Kaso, iniisip ko ang mata ko at ang oras na magagamit ko. Pero dahil nga sa medyo matagal ang update ng Loving Darkness, nagpakadakila ako. Hindi ko na naisip kung magka-glaucoma ako basta mabasa ko lang, at basta makaabot lang ako sa Chapter 46 ng SDTG.
Sinimulan ko ito nung... hindi ko matandaan. Basta, last week. Sine-save ko pa ang page para habang naka-offline, saka ako magbabasa. Medyo nakakamaga nga ng mata kagaya ng inaasahan ko. Nakakita na ba kayo ng batang may hydrocephalus? Yun, ganun ang istura ko after every chapter na matatapos ko. Pano ba naman kasi, isang chapter ang haba. Sabihin na nating almost 10 pages ng isang libro ni Paulo Coelho (at sabihin narin nating Eleven Minutes yung libro) ang isang chapter ng SDTG. Eh dire-diretso pa naman ang pagbabasa ko. Well, katangahan ko rin naman 'yon dahil hindi ako nagbr-break. Pero kasi gusto ko na talagang makaabot sa latest Chapter.
Sa aking pagbabasa, dahil sa isa rin itong istoryang nakaka-labnat, medyo electrified ako (ang cheesy kasi kapag sinabi kong
After 3 days nakaabot din ako sa Chapter 46. At ngayon (May8) ay kakatapos ko lang basahin yung part 2 ng Ch46. Malapit narin palang matapos yung istorya sabi ni Ms. Author. So, hinihintay nalang naming mga readers
Sino kaya ang masasabihan ko ng "Sexy Love, I can't breathe."
Ay, shyet. Ano nang nangyayari sakin. Czarlaine, joo goo lae?
American Idol.
Ang totoo, ayokong natatawag akong "fan". Ang showbiz kasi ng dating tsaka ang cheesy. Nyaks. Kaya kapag sinasabi saking, "Fan ka pala ng (insert artist's/band's name here)
Leche, napapadalas english ko ah.
So, elimination kanina. Wala na si Jason. Hindi ako masyadong na-shock dahil narin sa mga naging performance niya nitong nakaraang tatlong linggo. Tsaka bago pa magsimula ang AI sa QTV, nakita ko na sa site ng Yahoo ang balita. Natawa lang ako dun sa part na "dreadlocked heartthrob". Hindi ko alam kung bakit pero natawa talaga ako. Well, totoo naman (langya, napaghahalataan ako ah). Haiz. His eyes are to die for. Lagi nalang akong nalulunod tuwing performance niya dahil sa pagtitig sa mata niya.
Ok. Balik tayo kay David Cook. Natawa lang ako sa naging reaksyon niya sa "call segment" kanina. Haha. Wala lang. Parang na-shock na natuwang hindi ko matanto ang expression ng mukha niya. Pero oks lang. Matikas parin siya.
Something personal.
Dati, kasama sa pag-uwi ni Umma ang "May vacation". Hindi ko alam kung anong okasyon ang sine-celebrate sa first week of May sa China pero ganun kasi yun eh, kapag may holiday (Ex. Chinese New Year) ay wala silang pasok at sinasamantala nila ito para makauwi dito sa Pinas. So, ayun nga. Siguro may Labor Day din sa kanila. Ewan.
Kagaya ng nasabi ko, dati umuuwi dito si Mama pag May. Ngayon, hindi siya umuwi. She spent her free time in Hong Kong with her co-workers. Ambot kung bakit. Ang alam ko may financial crisis kami at ayaw nang gumastos ni mama sa plane ticket pero iba ang sinasabi ni Papa. "Nag-Hong Kong mama mo kaya hindi umuwi eh. Gastos siya nang gastos dun eh alam naman niyang ang mahal ng bilihin dito. Bitin ang pinapadala niya tapos magrereklamo siya kapag wala tayong ipon", yan ang laging sinasabi ni Papsi. Well, hindi naman siya galit o kung ano pa man ng dahil sa pera. Alam ko kasi na mas gusto ni Papa na sana, umuwi nalang dito si umma. Nasabi narin naman sakin 'yon ni mama. Sa HK nalang daw muna siya this May kesa umuwi dito sa Pinas dahil marami pang gastos. Pero yun nga, kung magliliwaliw lang sila sa HK na akala nila eh 3-day sale sa ukay-ukay ang pag-sho-shopping nila, ewan ko. Sana umuwi nalang siya dito kasi ganun din naman. Wala kaming pera. Pero oks lang kasi magkakasama kami diba. Kaso, ngayon, hindi.
Mura lang naman talaga ang bilihin sa Hong Kong. Mura sa pera nila. Eh kung i-co-convert yun dito sa pera natin (multiply natin sa 5.43) eh medyo malaki parin ang nawawala samin.
Ang susunod na balik niya, sa October na (Mooncake Festival kasi). Ito na ang pinakamatagal na hindi namin pagkikita. Walong buwan at gudlak naman, 3rd yr na ko nun. Tapos na rin ang first quarter at pwede ring CO na ko. Ang dami nang nangyari nun. Haiz.
Ang kinatuwa ko lang naman sa hindi niya pag-uwi ngayong Mayo ay yung walang epal na hihila sakin sa salon para magpagupit. Haha. Gagong anak, tawagin ba namang epal ang nanay niya. Eniwey, yun nga. Malaya ako at masaya akong mahaba parin ang buhok ko. Imadyin mga par, 4 inches below my scapula na ang haba ng buhok ko. Galing, haytek. Haha. Pag-uwi ni mama mas mahaba na 'to. Sana nga maging COCC trainee ako para may palusot ako kay umma. Sasabihin ko, "Ma, kailangan sa mga CO na babae ang mahaba na buhok. Lalaki lang ang nagpapagupit". Haha. Kahit parang walang sense siguradong maniniwala yun. Tsaka kahit si Papsi gusto mahaba buhok ko. Ganun naman daw talaga ang nararapat sa isang babae.
Pero kahit anong tuwa ko dahil sa mahaba parin ang buhok ko, miss ko parin si mama. At ang masaklap, sa October ko pa makukuha yung camera na sabi niya, kulay red (talagang inisip pa yung camera). Hindi ko alam kung ano yun. Digicam siguro. Oks lang. Ang yabang ko naman kung hahawak ako agad ng DSLR Cam samantalang kahit SLR Cam eh hindi ko alam kung paano gamitin.
Blah-blah-blah.
Dahil sa araw-araw naman akong 3-5 am matulog (minsan nga hindi natutulog), puro TV lang ako. At syempre, minsan, boring ang mga palabas sa mga usual stations, napapadalas ang pagdalaw ko sa Arirang, CTS, CTV, at NHK.
Arirang.
Na-miss ko na 'to. Sa ngayon ang napapanood ko lang yung Showbiz Extra tsaka Pops in Seoul. Hindi kasi namin nasimulan ni papa yung The King's Woman kaya wala kaming napapanood ngayon na drama. Miss ko na tuloy yung mga "Merchant of Joseon at Dr. Heo Jun days" namin.
CTS/CTV.
Taiwanese channels ata 'tong mga 'to. Pinapalabas ngayon sa CTV yung Romantic Princess na ipapalabas din ata sa Dos. Haiz. Wu Chun. Puro Wu Chun. Ang totoo, wala. Sa simula, oo, gwapo. Kapag tumagal, wala na. Mas ok pa si Jiro/Wesley eh. Tsaka si Tristan. Ang ganda kasi ni Tristan eh. :))
Sa CTS naman ata yung They Kiss Again. Tsaka nasaktuhan ko minsan yung Naruto Shippuden. Linggo yun ng madaling araw, bali, Lunes narin. Napatulala lang ako kay Naruto. Lumaki kasi siyang gwapo. Meron ding isang character na hindi ko kilala. Lintek naman. Pano ko malalaman kung sino eh hindi ko maintindihan yung language. Cantonese eh (Cantonese nga ba ang gamit sa Taiwan?). Huwag din kayo magtaka sakin kasi hindi ko naman napapanood dati sa Dos yung Shippuden episodes. Lagi kasi akong 6pm umuuwi.
NHK.
Ang NHK ay isang Japanese channel. Meron silang isang palabas na parang Pops in Seoul. 'Yon yun J-Melo. Puro tungkol sa music. Nitong Martes ng madaling araw, naglilipat lang ako ng channel habang mahina ang volume ng TV. Yung tipong wala ka na talagang maririnig. Napatigil ako sa NHK at ini-interview nung host ang dalawang tao.
Sa mga panahong 'yon, yung isa na inakala kong vocalist "nila" ang nagsasalita. Hindi ko parin nilalakasan yung volume. Pinapanood ko lang yung "vocalist" at nasabi ko sa sarili ko na, "Ang ganda naman niya. Nakakabakla". Tapos, nilakasan ko ang volume. Nawindang lang naman ako sa narinig kong boses. Shyet. Lalaki pala yun O__o. AS IN LALAKI. Ang gwapo ng boses eh. Magkakamali ba ko.
Napagkamalan ko lang namang babae yun dahil narin sa mga sumusunod:
-Meron siyang extensions (nga ba?) na kulay light ube at naka-pony tail siya.
-Naka-black cap siya at sa cap na 'yon ay merong nakalagay na malaking "LOVE" na kulay purple at kumikinang-kinang pa (glittery kasi e).
-Naka-skirt siya na hot pink/fuchsia at may leggings/skinny jeans na black.
-Smokey ang mata niya. I mean, naka-eyeliner kasi siya at smokey ang dating nung eyeshadow.
-Medyo naka-crosslegs siya.
-At ang huli, ang ganda ng kamay niya.
ANG GANDA TALAGA NIYA. NABAKLA AKO SA KANYA. MALI. LET ME REITERATE. ANG GWAPO NIYA. WA-EPEK ANG
Maganda naman diba? :))
'To pa.
Nang marinig ko ang boses niya ay natanggap ko narin namang lalaki siya. Katangahan ko lang kasi di ko napansin yung adam's apple. Masyado kasi akong naka-focus sa mukha niya eh. Pero impeyrness, kahit nung nalaman kong lalaki siya, gwapo naman. Maganda lang talaga siya 'pag naging babae XD. Kissable lips kasi. Tapos ang ganda pa ng balat. Lintek. Ang kinis. Parang fresh milk na porcelain. Ang moisturized ng dating. Tikas. Kakaibang hapon. Parang koreano. At ang mas maluphfet, musikero siya. Lintsak. Ang tikas niya sa gitara. Pinaglalaruan lang niya yung strings. Haiz. Isa na namang nilalang na jaw-dropping. KAWAII~!!! Teka, hindi ko pa pala nasasabi yung pangalan. Siya po si Miyavi.
Wow. Sexy back.
Parang bagay siya sa She's Dating the Gangster. Siya si Kenjie. Sige, ako na si Athena. (Nyaks. Ilusyonada. >_<) 
Eniwey haywey, nasabi ko na dalawa silang ini-interview diba. Yung isa, si Yasuji Ohagi naman. Hindi sila magka-banda. Magkaiba silang artists. Sabay lang na ininterview.
Jaw-dropping din ang nilalang na 'to. Gitara din ata ang forte niya at kagaya ni Miyavi, pinaglalaruan lang niya yung strings. Bukod sa nakakahulog ng lower jaw si Ohagi, mapapatulala ka rin sa kanya. Ang passionate niya tumugtog. Punung-puno ng emosyon. Haiz. Na-OP tuloy ako sa kanilang dalawa.
"-"-"-"-"-"-"
Ok. Tama na. Masyado na kong nalulunod eh. Geh. Sa susunod nalang ulit. >__<