whathebloodylechengnyeta

na Mga 15 hours ago, dapat may bago akong post kaso
1 am na at alam kong kahit gaano kaikli ang entry ko eh
aabutin ako ng 2 oras sa pagta-type.

Nabadtrip lang naman ako kagabi... ewan.
Nakakainis... Nakakainis... Nakakainis... at Nakakainis.

Pakiramdam ko kagabi nakainom ako ng anim na tangke ng Red Horse.
Mainit. Dumadaloy yung init sa dugo ko. Nararamdamanko yung kulo.
Bumubula pa nga eh (parang chemical na pinaiinitan sa test tube, kumukulo).

Ok na yung flow ng essay ng araw ko kahapon eh, biglang nawakawak.
Isang malalim na incision. Ramdam ko kung paano gumuhit sa mga
ugat ng mundo ko ang itak ng isang napakalaking kabadtripan.

*Ang ganda ng pinaptugtog ni Itay sa ibaba. Rinig na rinig dito sa kwarto
sa taas. Yung Anthology. Currently playing Hard to Believe. Naks.
napapakanta ko*

Syempre, heto na naman ako, hindi ko na ikukwento kung anong nangyari.
Tsaka sanay na ko, ako nalang bahala sa problema ko. At isa pa, kailangan
kong panindigan yung, "Easy ka lang. Relak."

Medyo nawala ang kabadtripan kagabi. Hindi ko nalang din kasi pinansin.
Baka lalong lumalim yung incision. Tsaka wala sa mundo ko ang
"hinanakit-bukid". Oks na talaga eh nang biglang...

Badtrip na naman. Dumagdag yung mabait kong tiyahin. Akala niya ata ay
sa kanya at sa anak lang niya umiikot ang mundo. Ewan. Nyetang millipede
na naman.

Alam ko ang problema ni Pinsan. Hindi ako manhid at may pakialam ako sa
kanya. Punyeta, pinsan ko nga eh. Hindi ko binabalewala si Pinsan. Importante
siya sakin. Hindi ako magpupuyat ng walang kadahilanan.

Palipat-lipat kasi yung windows ng YM. Mamaya na kay Pia, then kay Pinsan,
then kay Senpai Juno. Balik kay Rowie, kay Pia, kay Rowie ulit, then kay
Senpai Juno. Ako, kaya kong i-handle kahit tatlong topic ang umiikot sa
metabolismo ko. Basta focus lang. Yung tiyahin ko, since naguguluhan siya
sa pagpapalipat-lipat ng windows eh nagagalit na naman.

Tiyahin kong mabait: Hindi ba pwedeng kay Ate muna? Pwede ka namang
kausapin ng mga yan bukas eh. Sa kanya muna tayo at namomroblema yang
pinsan mo. Ang haba-haba ng oras niyo kanina hindi kayo nag-usap? Kay Ate
muna tayo at kailangan kong makausap yun!
Ako: Eh anong magagawa ko eh ngayon lang sila nag-online at ngayon
lang ako kinausap. Alanganamang sabihin ko sa kanila na mag-OL sila ng maaga
para lang sa problema ni Pinsan. Alanganamang baguhin ko yung schedule nila
para lang sa inyong mag-ina. Naiintindihan ko naman mga kinu-kwento ni Pinsan.
Ako nalang magpapaliwanag.
Tiyahin kong mabait: "Eh hindi eh. Hindi ba pwedeng diyan lang muna tayo kay
Ate mo?"

Hindi na ako nagsalita. Pero siya, diretso parin ang armalite niya. Nakakainis.
Nakakairita. Akala niya siya lang ang nape-pressure. Minsan, hindi ko na pinapansin.
Total deadma ako kapag umaandar ang armalite niya. Yung tipong wala
akong naririnig sa mga pinagsasasabi niya. Iniisip ko kasi na,
"Leche. Sige, atakihin mo ko ng armalite mo. Gisingin mo nalang ang diwa
ko kapag ubos na bala mo." Kapag ganun, mas asar siya. Syempre, siya,
tumataas ang presyon niya sa kabubunganga sa ibang tao tungkol sa sarili
niyang problema tapos malalaman niyang walang nakikinig sa kanya. Kung
iisipin ganto, kapag nakikita niyang walang problema ang ibang tao habang
pasan niya ang daigdig, gusto niya na yung taong iyon ay mamroblema rin.

Mahaba ang pasensya ko. Idolo ko ang site ng Mistula sa larangan ng
pasensya. Kasi, kahit anong i-click mo dun eh lalabas ang mga quotable quotes
na iisa lang ang punto, "Patience is a virtue".

Mahaba ang pasensya ko. Siguro, kayo rin naman. Pero kahit ang haba ng
pasensya niyo ay kayang balutin ang buong galaxy, kung kayo ang nasa
kalagayan ko ng mga panahon iyan, hindi magdidilim ang paningin niyo, mamumula
lang. Haiz.

Patience is a virtue talaga. Kung gusto niyong ma-practice ang patience
niyo, hilingin niyo na one time, magkapalit tayo ng katauhan para maranasan niyo
ang Practical Test ng tiyahin ko.

Sabi nga ni Pia,
dapat with matcing duro pa sa muka. Habang sinasabi mong
"mga punyeta kayo! Mangagsilayas kayo!"

Haiz, thanks Pia,
you're the laughter in my silence.

"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"

*Ligaya na naman ang pinapatugtog sa ibaba.

Haiz... "Tatlong oras na akong nagpapakyut sa'yo, di mo man lang

napapansin ang bagong t-shirt ko"*

May natuklasan lang din ako kagabi. Ang importance pala ay pwedeng

mag-shift to ka-lechehan sa loob ng 0.5 millisecond. At medyo... masaya. Hehe.

Kagabi ko lang din nalaman na masaya palang mag-fold ng fancy papers para

makagawa ng paper cranes. Hehe. Thanks to Uno at natuklasan ko iyon.

*evil laughs*

'To na naman, hindi na naman literal ang pagkukuwento ko.

Basta, parang yung sinabi ni Sir Bobot sa workshop, manipulate the paper.

Isipin mo nalang na yung paper ang nang badtrip sa'yo. Hehe.

Actually, may sinabi pang isa si Sir eh: destroy the paper. Then isipin mo ulit

na yung paper yung nang badtrip sa'yo. Wala lang. Hehe. Destroy the paper...

hindi naman ako ganun kasama para jan. *evil laughs*

Haiz... inaatake na naman ako. Kabaliwan mode! Kabaliwan mode!

Wee-wong-wee-wong-wee-wong... :))

"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"

Kahapon din, ang luphfet. Evil laughs na naman ako. Masaya rin kasi akin ding

nalaman na medyo napa-practice na ata ako or talagang madali lang intindihin

yung sitwasyon sa binabasa kong libro kasi, sa loob ng almost 55 minutes,

nakaka-50 to 53 pages ako. Maluphfet na yun. Dati kasi, sa loob ng isang oras,

mga almost 30 pages lang ang natatapos ko. Hehe. Saya.

At dahil nga sa medyo ganun ang nangyayari, 88 pages nalang matatapos ko na

yung Morning, Noon, & Night. Yun na ang pinakamakapal na librong matatapos ko.

Dati kasi tinulugan ko lang yung Harry Potter. Tinulugan ko kasi ang kapal nga,

hindi ko pa masyadong naiintindihan yung mga words dahil mababaw pa ang

vocab ko noon (hanggang ngayon ata. hehe), at wala akong interes sa binabasa

ko. Naisip ko nalang na, "Aabangan nalang kita sa sinehan".

"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"

*currently playing Sembreak.

"Ilang bukas pa ba bago tayo ay magkita? Ako'y naiinip na.

Bawat oras binibilang, sabik na masilayan ka..."*

May mga tao lang talaga na hindi mo pagsasawaan.

Nakaka-inspire at nakaka-perspire. *evil laughs*.

Kabaliwan mode na naman, pasensya.

Habang nag-se-search din ako kahapon... mali. Hindi ako nag-search kasi

same site lang yung pinuntahan ko. May nakita lang naman ako na imahe ni...

yup, siya na naman, ni Jayson. Yung mga imahe ay kinuha during the making

of their new single's mv. At aking nakita ang...

*Currently playing Ang Huling El Bimbo.

Tinamaan na naman ako ng tagus-tagusan.

"Sa panaginip nalang pala kita maisasayaw..."*

Ewan. Ang tikas ni Jayson. Napatulala na naman ako. At may nakita akong isang

imahe na ikinatuwa ko... He's holding the bass, trying to play it. Haiz... talagang

kapag bass eh umaatake ang kabaliwan mode. Haiz. Pero kahit naman dun sa mga

ibang pics, ang tikas pa rin niya. Ewan. Iba talaga ang arrive ng mga taong

more than enough.

"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"

Magka-chat kami ni Nyx ngayon. Hindi namin napansin na 5:30pm na pala. Lalo na ko, hindi ko talaga napansin kasi bumangon ako mula sa higaan ng mga 2:30pm. Nung mga panahon iyon feeling ko ay 10am palang. Ang breakfast ko kanina ay merienda na ng isang normal na tao. Hehe. Bakit nga ba?

Ganto kasi, medyo nagkakwentuhan kami ni itay kaninang madaling araw hanggang sa umabot na ng 3am. 3am ipapalabas ang Pride & Prejudice sa HBO. Since gising pa ako nun, sinamantala ko na ang pagkakataon na makapanuod ng isa sa mga pelikulang hindi ko pinagsasawaan.

Natapos ito ng 5am. Naisip ko na, "Ngayon palang ako matutulog eh dati ito yung oras ng paggising ko." Hehe. Yun nga, 5am. Nakatulog ako ng mga 5:30. Nagising ako ng 8am at natulog ulit. Ayun, paputul-putol na tulog ko hanggang sa 2:30 na. Hehe. Saya.

So, sa January, uulitin sa HBO yung V for Vendetta at Final Destination 3. *Evil laughs*. Ipagbunyi! Ipagbunyi! Hehe. Wala lang. Nakakatuwa lang naman. Makikita ko ulit si V. Mapa-paranoid na naman ako sa mga premonition sa FD3. Basta... Pero yung Pride & Prejudice, uulitin sa Dec.29 at 9am ata and 7pm. Hehe. Kung gusto niyong manuod... try niyo lang. Kung makakapanuod kayo, sana maintindihan niyo ang heavy British accent ng mga characters. Hehe.

"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"-"

So, alis na ko.

Hehe.

'Geh...

KTHXBYE *evil laughs*