Nanalo si Pacman at patay na pala talaga si Marky Cielo. Biglaan.
Nag-post lang ako ngayon dahil kay @#$!. So, ito ang mensahe ko para sa kanya:
Hoy, ikaw! Oo, ikaw nga. Alam kong alam mong ikaw nga at alam mong ikaw nga talaga. @#$! mo. Nagpapasalamat ako sa'yong @#$! ka dahil isa kang malaking @#$!. Na-inspire ako mag-post dahil na-a-ano ako sa'yong @#$! ka.
PS. I-consider mo nalang yung mga mura as pasasalamat ng marami. Ok.
@#$! mo. Ingat. Godbless. XD
PS. I-consider mo nalang yung mga mura as pasasalamat ng marami. Ok.
@#$! mo. Ingat. Godbless. XD
Actually natatawa ako habang tina-type ko 'yan. Kaso wala ako sa bahay e.
Mahirap tumawa ng malakas. Baka akalaing nasisiraan ako (hindi nga ba?)
---
Mahirap tumawa ng malakas. Baka akalaing nasisiraan ako (hindi nga ba?)
---
Hindi parin ako maka-get over sa istorya ng Para Kay B. Gusto ko na talagang bumili ng sariling kopya nung libro e. May pera naman ako pero wala akong panahon para pumunta sa napakalayong-walking-distance-na-SM Sta. Mesa. Ang lungkot ng buhay. Wala na akong binabasa.
Maan, yung PO-ON nga pala na kay pinsan.
Minsan naiisip kong hingin nalang kay Caryl yung libro. Kaso ang kapal na mukha ko para gawin 'yon. Nakakakonsensya talaga kapag tinititigan ko yung bookmark na may nakalagay na "Book Launching, Bahay ng Alumni UP Diliman, Nov302008, 4:30pm" at yung "this one entitles you to one copy of the book" something like that. Kumbaga siya yung nandun. Si Caryl ang nakatanggap at wala akong karapatan. Gets? Hindi? Fine. Bibili nalang ako.
Ewan. Na-miss ko agad sila Irene, Sandra, Erica, Ester, at Bessie. Syempre pati ang Writer - si Lucas. Pati na ang luha, ulan at buhangin. Yung bodega, Travelers Inn, bubong, Maldiaga, San Ildefonso, yung... ok. Tama na.
Bakit ba ganito? Yung minamahal kong By The River Piedra I Sat Down and Wept ay natiis ko at higit isang taon na mula nung sinabi kong bibili ako ng sarili kong libro next week. Pero ngayon, itong Para Kay B, bakit gusto ko nang kumaripas ng takbo at pumunta ng bookstore para makabili ng sariling akin? Siguro kasi mas malakas ang amats sa'kin nito. Hindi dahil na-devastate ng pag-ibig ang buhay ko, at hindi rin dahil sa feeling ko ako si B dahil sa apelyido ko. Siguro kasi totoo ang laman ng istorya at mas naka-relate ako. Tsaka kasi dito sa Pinas ang venue. Hindi kagaya nung By The River, sa France pa ata 'yon.
Hemingway, ramdam na ramdam ko na ang bakasyon. Gusto kong bumalik ng Hong Kong. Kahit for 3 days lang. Gusto ko lang balikan yung Hard Rock cafe at makakain ulit sa Outback Steakhouse. Kaso kulang sa budget at nakalaan ang ipon ko para sa mga bagong libro at kaunting damit. Ewan. Next year magpapa-renew na ko ng passport. Tapos sana sa bakasyon sa May sa Japan naman. Oks narin sa Korea. Kaso hindi ko alam kung kailan uuwi si Ate 'Teng.
Lumilipad na naman ako. Kailan ko ba matitikman ang langit?
Maan, yung PO-ON nga pala na kay pinsan.
Minsan naiisip kong hingin nalang kay Caryl yung libro. Kaso ang kapal na mukha ko para gawin 'yon. Nakakakonsensya talaga kapag tinititigan ko yung bookmark na may nakalagay na "Book Launching, Bahay ng Alumni UP Diliman, Nov302008, 4:30pm" at yung "this one entitles you to one copy of the book" something like that. Kumbaga siya yung nandun. Si Caryl ang nakatanggap at wala akong karapatan. Gets? Hindi? Fine. Bibili nalang ako.
Ewan. Na-miss ko agad sila Irene, Sandra, Erica, Ester, at Bessie. Syempre pati ang Writer - si Lucas. Pati na ang luha, ulan at buhangin. Yung bodega, Travelers Inn, bubong, Maldiaga, San Ildefonso, yung... ok. Tama na.
Bakit ba ganito? Yung minamahal kong By The River Piedra I Sat Down and Wept ay natiis ko at higit isang taon na mula nung sinabi kong bibili ako ng sarili kong libro next week. Pero ngayon, itong Para Kay B, bakit gusto ko nang kumaripas ng takbo at pumunta ng bookstore para makabili ng sariling akin? Siguro kasi mas malakas ang amats sa'kin nito. Hindi dahil na-devastate ng pag-ibig ang buhay ko, at hindi rin dahil sa feeling ko ako si B dahil sa apelyido ko. Siguro kasi totoo ang laman ng istorya at mas naka-relate ako. Tsaka kasi dito sa Pinas ang venue. Hindi kagaya nung By The River, sa France pa ata 'yon.
Hemingway, ramdam na ramdam ko na ang bakasyon. Gusto kong bumalik ng Hong Kong. Kahit for 3 days lang. Gusto ko lang balikan yung Hard Rock cafe at makakain ulit sa Outback Steakhouse. Kaso kulang sa budget at nakalaan ang ipon ko para sa mga bagong libro at kaunting damit. Ewan. Next year magpapa-renew na ko ng passport. Tapos sana sa bakasyon sa May sa Japan naman. Oks narin sa Korea. Kaso hindi ko alam kung kailan uuwi si Ate 'Teng.
Lumilipad na naman ako. Kailan ko ba matitikman ang langit?
