Hindi ko alam kung maraming nangyayari. Kasi wala naman talagang nangyayari eh pero may nangyayari naman. Yung ganun ba. Haha. Labo.
Nakaraang linggo, 4.6.08
Naghahalungkat lang ako ng mga gamit ko sa kwarto nang makita ko ang mga orihinal na kopya ng mga tula at talang naisulat ko. Akala ko nawala na lahat 'yon. Iyak-tawa tuloy ako nang makita ko. Karamihan sa mga 'yon ay kadramahan at kalokohan sa buhay pero kahit ganun, importante parin lahat sakin. Minsan lang ako magseryoso sa mga ganyang bagay. Tsaka maganda rin yung may anthology (naks).
Sa ngayon nasa akin ang Fidelity (nakakasulasok ang title), Incision, yung tulang pinaggawa sa akin ni Kim Alec na winala lang naman niya (yung kopya niya), at pati yung parang note blah-blah na ang pinaka-title ay "I never judged him". Marami pang iba.
Huwebes, 4.10.08
Dumating si Shirley at Angela para bumisita. Tulad ng inaasahan ko, sa simula hindi kami makapag-open masyado ng topic. Wala kaming mapagusapan. Iniisip ko ng mga panahong 'yon, Siguro akala ng mga 'to masyado na kong nagseryoso sa buhay. Ang boring kasi ng approach ko sa kanila. E lintek naman, anong magagawa ko? Alangan namang mag-open ako ng topic na tungkol sa mga kalokohan namin sa LHS. Baka hindi naman matawa o maka-relate yung mga 'yon. Pero sa tingin ko hindi naman sila manhid at binasag ni Shirley ang katahimikan.
Siya ang nagsimulang magkwento tungkol sa mga dati naming kaklase...
Si Ralph daw ay laging dumadayo sa baranggay namin. May hairstyle na pang-emo ngunit pormang gangster. Sa isip ko, Talaga? Maporma parin pala siya. Maporma parin at walang alam. Sinunod ni Shirley si Marc Mendoza. Lumalaki raw na gwapo at ginawang tambayan ang SM Centerpoint. Alam kong may hitsura si Marc pero mas gwapo ako sa kanya. Matangkad lang siya e. Tapos maya-maya si Shani. "Ang taba na ni Shani 'no?", sabi niya. Sabi ko, "Hindi ko nakikita eh. Last year ko pa siya nakita. Wala rin kaming communication matagal na."
Marami pa raw siyang nakitang kaklase at mga dating iskulmeyts. Patuloy ang pagkukwento niya...
Shirley: Marami palang nag-stop sa batch natin.
Ako: Bakit?
Shirley: Nabuntis e.
Ako: O, sa atin?
Shirley: Hindi naman sa section natin. Yung mga nasa lower sections. Ganun.
Sa utak ko, Hindi na nakakagulat 'yan. Hindi na nakakagulat kasi mga taga-lower sections naman pala. Tsaka noong Gr. 6 kami, may malaking kalokohan ang nangyari at naging isang malaking isyu para sa batch namin. Hindi ko nalang sasabihin kung ano 'yon.
Nawindang lang ako kasi ngayon ko lang narinig ang balita na 'yan. Akala ko medyo matino ang mga ka-batch ko noon pero after 2 years, kumusta naman, saka ko lang nalaman na karamihan daw sa mga dati kong iskulmeyt ay na-deflower. Hindi ako naawa sa kanila o nasayangan. Mga gag-o pala sila e. Buti kung mga 16 or 17 na sila kaso hindi. Katangahan nila yun, karirin nalang nila.
Ok. Balik tayo kay Solis at Gela.
Si Angela naman ay maraming alam sa gitara. Nag-aaral din siya sa ngayon at marami rin siyang naibahagi sa aking kaalaman. Natuwa siya ng malaman niyang pang-kaliwete ang gitara ko at magpapaturo raw siya sakin. Natawa lang ako sabaypakyut sabing, Beginner palang ako. Nasa basics palang.
Matapos ang ilang minuto ay umuwi narin sila. Pupunta pa raw silang San Perfecto. Hindi ko alam kung anong gagawin nila don. Haiz. Di man lang ininom yung coke. Sayang. Ako nalang tuloy uminom.
Sa ngayon nasa akin ang Fidelity (nakakasulasok ang title), Incision, yung tulang pinaggawa sa akin ni Kim Alec na winala lang naman niya (yung kopya niya), at pati yung parang note blah-blah na ang pinaka-title ay "I never judged him". Marami pang iba.
Huwebes, 4.10.08
Dumating si Shirley at Angela para bumisita. Tulad ng inaasahan ko, sa simula hindi kami makapag-open masyado ng topic. Wala kaming mapagusapan. Iniisip ko ng mga panahong 'yon, Siguro akala ng mga 'to masyado na kong nagseryoso sa buhay. Ang boring kasi ng approach ko sa kanila. E lintek naman, anong magagawa ko? Alangan namang mag-open ako ng topic na tungkol sa mga kalokohan namin sa LHS. Baka hindi naman matawa o maka-relate yung mga 'yon. Pero sa tingin ko hindi naman sila manhid at binasag ni Shirley ang katahimikan.
Siya ang nagsimulang magkwento tungkol sa mga dati naming kaklase...
Si Ralph daw ay laging dumadayo sa baranggay namin. May hairstyle na pang-emo ngunit pormang gangster. Sa isip ko, Talaga? Maporma parin pala siya. Maporma parin at walang alam. Sinunod ni Shirley si Marc Mendoza. Lumalaki raw na gwapo at ginawang tambayan ang SM Centerpoint. Alam kong may hitsura si Marc pero mas gwapo ako sa kanya. Matangkad lang siya e. Tapos maya-maya si Shani. "Ang taba na ni Shani 'no?", sabi niya. Sabi ko, "Hindi ko nakikita eh. Last year ko pa siya nakita. Wala rin kaming communication matagal na."
Marami pa raw siyang nakitang kaklase at mga dating iskulmeyts. Patuloy ang pagkukwento niya...
Shirley: Marami palang nag-stop sa batch natin.
Ako: Bakit?
Shirley: Nabuntis e.
Ako: O, sa atin?
Shirley: Hindi naman sa section natin. Yung mga nasa lower sections. Ganun.
Sa utak ko, Hindi na nakakagulat 'yan. Hindi na nakakagulat kasi mga taga-lower sections naman pala. Tsaka noong Gr. 6 kami, may malaking kalokohan ang nangyari at naging isang malaking isyu para sa batch namin. Hindi ko nalang sasabihin kung ano 'yon.
Nawindang lang ako kasi ngayon ko lang narinig ang balita na 'yan. Akala ko medyo matino ang mga ka-batch ko noon pero after 2 years, kumusta naman, saka ko lang nalaman na karamihan daw sa mga dati kong iskulmeyt ay na-deflower. Hindi ako naawa sa kanila o nasayangan. Mga gag-o pala sila e. Buti kung mga 16 or 17 na sila kaso hindi. Katangahan nila yun, karirin nalang nila.
Ok. Balik tayo kay Solis at Gela.
Si Angela naman ay maraming alam sa gitara. Nag-aaral din siya sa ngayon at marami rin siyang naibahagi sa aking kaalaman. Natuwa siya ng malaman niyang pang-kaliwete ang gitara ko at magpapaturo raw siya sakin. Natawa lang ako sabay
Matapos ang ilang minuto ay umuwi narin sila. Pupunta pa raw silang San Perfecto. Hindi ko alam kung anong gagawin nila don. Haiz. Di man lang ininom yung coke. Sayang. Ako nalang tuloy uminom.
Biyernes, 4.11.08
Medyo walang magawa at nakita ko ang school paper namin. Dahil miss ko na ang LHS binasa ko ulit ang mga kalokohan dito. Dati kasi hindi ko tinapos (hindi ko pa talaga nasisimulan) na basahin yung isang istorya. Ito yung The Perfect Love Story.
Sa pagbabasa ko aking nalaman na pang-international ang mga pangalang ginamit. Pang-Gossip Girl ang dating ng mga ito pero ang istorya hindi. Simple lang yung istorya at yung tipong ilang beses nang nabasa at napanood ng nakararami. Eniweys, hindi naman talaga ako interesado sa istorya. May nabasa lang ako na nakapagpaalala sa akin ng lagi kong sinasabi tungkol kay Fine Arts.
Sa pagbabasa ko aking nalaman na pang-international ang mga pangalang ginamit. Pang-Gossip Girl ang dating ng mga ito pero ang istorya hindi. Simple lang yung istorya at yung tipong ilang beses nang nabasa at napanood ng nakararami. Eniweys, hindi naman talaga ako interesado sa istorya. May nabasa lang ako na nakapagpaalala sa akin ng lagi kong sinasabi tungkol kay Fine Arts.
"Days passed. It was as if Drake and Chloe were magnets of opposite charges for they became tightly bonded despite the fact that they barely knew each other."
Kaso kami ni Fine Arts ay magnets of the same charges. May barrier, may boundary, may parang nakaharang na kahit anong mangyari hinding hindi kami mapagdidikit. Dahil dati ay positive ang charge ko, at same charges nga kami, anong ibig sabihin non? Ewan. Actually wala narin naman akong pakialam kaya huwag nalang nating isipin. Hindi na kasi magbabago 'yan. Nagbago na pala. Negative na kasi ako ngayon eh (WEH?!?). Siya, ewan.
Ako: WHAT?!? WEH?!?
Si Itay: Bakit? Natanggal na yung Syesha 'no.
Ako: Hindi. Si Michael Johns. Nyaks. Imposible!
Nagulat lang talaga ako. Alam kong kahit sino pwedeng malasin sa araw na 'yon pero hindi naman kasi talaga kapanipaniwala. Magaling si Michael Johns at maraming may gusto sa kanya. Kahit ako na ngayong bakasyon lang nakapanood ng AI ay nakita kung paano siya mag-perform. Ewan. Ganun lang ata talaga at siguro hindi lang ako ang abnormal sa mundo.
Sa ngayon, kay David Cook nalang ako. Haha. Go David! Ahoo!
Sabado, 4.12.08
Wala namang masyadong nangyari. Hindi ako nag-computer buong araw at ni hindi ko man lang hinawakan yung mouse o kahit anongkalat bagay na nasa paligid malapit sa PC. Isa yung himala. Hehe.
Puro kain lang ako at nood ng TV. Palipat-lipat lang ng channel. Umikot sa ganun ang mundo ko.
Kinagabihan, ganun parin. Nanonood lang ako ng Tyra Banks Show at naisipan kong pumikit saglit. Kaso nagdire-diretso. Pagkadilat ko patapos na ang Project Runway. Nyaks. Naglipat na naman ako ng channel. Alam kong gabi na pero naisip kong baka hindi pa tapos ang PBB Teen Plus. Eviction night kasi at gusto ko ng maalis si Josef. Haha. Alam ko namang imposible 'yon pero wala lang. Kaso XXX na. Yun nalang pinanood ko. Na-ewanan lang ako dun sa... yung tungkol sa katulong na inabuso ng amo. Actually naawa ako sa kanya at sa mga magulang niya. Haiz. Kakaiba na talaga mga tao ngayon. Hindi na alam ang pagkakaiba ng animal rights sa human rights.
Linggo, 4.13.08
Wala naman masyadong nangyari. Balik lang ako sa buhay internet. Syempre, kahit wala na akong pakialam sa friendster account ko e naglo-log in parin ako. Kasi baka biglang may message or may importanteng post sa bulletin tungkol sa kung kailan ang enrollment, yung mga ganun ba.
Dahil boring parin ang mundo, nagbasa-basa lang ako ng mga posts at natawa ako sa mga nabasa ko. May mga kalokohan, may mga parang suicidal dahil iniwan ng kalaguyo, may mga survey, at may quotable quotes.
Natuwa ako sa isang post na sa pagkakatanda ko ay galing kay Joelle. May mga kowtabol kowts kasi na "So True..." na naman ang naging reaksyon ko.
A kiss is a lovely trick designed by
nature to stop speech when words
become superfluous.
- Ingrid Bergman
Naalala ko yung isang eksena sa Catch & Release. Ahoo. Miss ko na yun.
Yun lang kasi yung madalas kong panoorin sa HBO e.
If you have never been hated by your
child, you have never been a parent.
- Bette Davis
Naalala ko naman yung nangyari noong isang araw. Basag kasi tatay ko sakin e.
Hindi naman masyado, na-speechless lang siya. Siya kasi magsisimula tapos
siya masama loob. Abnormal.
Lunes, 4.14.08
Himala, umulan. Siguro kasi sobrang init narin ng panahon. Pero kahit umulan mainit parin eh.
Nitong Lunes ko lang nalaman na si Jieriel pala ang na-evict. Akin ding napagtanto na si Robi ang pinakagusto ko sa mga housemates. Hindi naman yung gusto na may kilig factor. Hindi ganun. Gusto ko siya kasi sa ngayon, para sa akin siya ang pinakamatino. In and out ayos siya. Physically, crush siya ng bayan. Gwapo rin naman kasi (natanggap ko lang na gwapo siya nang may makita akong imahe niya na kamukha niya si Jang Geun Suk. Haha. Ang babaw). Sa personality naman, panalo siya para sa nakararami. Mabait siya. Masyadong general pero masyado nang mahaba kung iisa-isahin ko pa ang mga positive traits na nakikita ko sa kanya. Makikita naman 'yon sa mga kinikilos niya sa loob ng bahay e. At leche, wala akong pakialam kung scripted man 'yan (tandaan, walang parinigan dito). Sa ugali niya hindi na nakakapagtaka kung bakit kahit kailan ay hindi pa siya na-no-nominate at hindi rin nakakapagtaka kung siya man ang maging big winner. Siya kasi ang naghahari sa mga polls ngayon. Tsaka matalino at talentado siya. Natuwa ako nang minsang mapanood ko siyang tumutugtog ng piano. Siguro kung alam niya ang Moonlight Sonata sasali narin ako sa fans club niya.
Marami pang mababait na housemates. Kaso sa babae parang... hehe. Huwag na. Ayoko nang magsalita. Ayoko lang dun sa isa. Ang arte kasi eh. Sana nagkakamali ako ng tingin sa kanya.
"-"-"-"-"-"-"
Kinagabihan nanood ako ng AI. Nakakaloko ang mga nangyari. Nakakuha ng pinakamababang bilang ng boto si Michael Johns. Isa lang ibig sabihin non, siya ang tanggal.Ako: WHAT?!? WEH?!?
Si Itay: Bakit? Natanggal na yung Syesha 'no.
Ako: Hindi. Si Michael Johns. Nyaks. Imposible!
Nagulat lang talaga ako. Alam kong kahit sino pwedeng malasin sa araw na 'yon pero hindi naman kasi talaga kapanipaniwala. Magaling si Michael Johns at maraming may gusto sa kanya. Kahit ako na ngayong bakasyon lang nakapanood ng AI ay nakita kung paano siya mag-perform. Ewan. Ganun lang ata talaga at siguro hindi lang ako ang abnormal sa mundo.
Sa ngayon, kay David Cook nalang ako. Haha. Go David! Ahoo!
Sabado, 4.12.08
Wala namang masyadong nangyari. Hindi ako nag-computer buong araw at ni hindi ko man lang hinawakan yung mouse o kahit anong
Puro kain lang ako at nood ng TV. Palipat-lipat lang ng channel. Umikot sa ganun ang mundo ko.
Kinagabihan, ganun parin. Nanonood lang ako ng Tyra Banks Show at naisipan kong pumikit saglit. Kaso nagdire-diretso. Pagkadilat ko patapos na ang Project Runway. Nyaks. Naglipat na naman ako ng channel. Alam kong gabi na pero naisip kong baka hindi pa tapos ang PBB Teen Plus. Eviction night kasi at gusto ko ng maalis si Josef. Haha. Alam ko namang imposible 'yon pero wala lang. Kaso XXX na. Yun nalang pinanood ko. Na-ewanan lang ako dun sa... yung tungkol sa katulong na inabuso ng amo. Actually naawa ako sa kanya at sa mga magulang niya. Haiz. Kakaiba na talaga mga tao ngayon. Hindi na alam ang pagkakaiba ng animal rights sa human rights.
Linggo, 4.13.08
Wala naman masyadong nangyari. Balik lang ako sa buhay internet. Syempre, kahit wala na akong pakialam sa friendster account ko e naglo-log in parin ako. Kasi baka biglang may message or may importanteng post sa bulletin tungkol sa kung kailan ang enrollment, yung mga ganun ba.
Dahil boring parin ang mundo, nagbasa-basa lang ako ng mga posts at natawa ako sa mga nabasa ko. May mga kalokohan, may mga parang suicidal dahil iniwan ng kalaguyo, may mga survey, at may quotable quotes.
Natuwa ako sa isang post na sa pagkakatanda ko ay galing kay Joelle. May mga kowtabol kowts kasi na "So True..." na naman ang naging reaksyon ko.
A kiss is a lovely trick designed by
nature to stop speech when words
become superfluous.
- Ingrid Bergman
Naalala ko yung isang eksena sa Catch & Release. Ahoo. Miss ko na yun.
Yun lang kasi yung madalas kong panoorin sa HBO e.
If you have never been hated by your
child, you have never been a parent.
- Bette Davis
Naalala ko naman yung nangyari noong isang araw. Basag kasi tatay ko sakin e.
Hindi naman masyado, na-speechless lang siya. Siya kasi magsisimula tapos
siya masama loob. Abnormal.
Lunes, 4.14.08
Himala, umulan. Siguro kasi sobrang init narin ng panahon. Pero kahit umulan mainit parin eh.
Nitong Lunes ko lang nalaman na si Jieriel pala ang na-evict. Akin ding napagtanto na si Robi ang pinakagusto ko sa mga housemates. Hindi naman yung gusto na may kilig factor. Hindi ganun. Gusto ko siya kasi sa ngayon, para sa akin siya ang pinakamatino. In and out ayos siya. Physically, crush siya ng bayan. Gwapo rin naman kasi (natanggap ko lang na gwapo siya nang may makita akong imahe niya na kamukha niya si Jang Geun Suk. Haha. Ang babaw). Sa personality naman, panalo siya para sa nakararami. Mabait siya. Masyadong general pero masyado nang mahaba kung iisa-isahin ko pa ang mga positive traits na nakikita ko sa kanya. Makikita naman 'yon sa mga kinikilos niya sa loob ng bahay e. At leche, wala akong pakialam kung scripted man 'yan (tandaan, walang parinigan dito). Sa ugali niya hindi na nakakapagtaka kung bakit kahit kailan ay hindi pa siya na-no-nominate at hindi rin nakakapagtaka kung siya man ang maging big winner. Siya kasi ang naghahari sa mga polls ngayon. Tsaka matalino at talentado siya. Natuwa ako nang minsang mapanood ko siyang tumutugtog ng piano. Siguro kung alam niya ang Moonlight Sonata sasali narin ako sa fans club niya.
Marami pang mababait na housemates. Kaso sa babae parang... hehe. Huwag na. Ayoko nang magsalita. Ayoko lang dun sa isa. Ang arte kasi eh. Sana nagkakamali ako ng tingin sa kanya.
"-"-"-"-"-"-"
Nagka-chat kami ni Nyx pero medyo madaling araw na. Kaunting pag-uusap lang at karamihan dito ay umikot kay 8**&13. Pinakita ko kasi sa kanya yung isang imahe ni 8**&13 at nagkaroon kami ng laughtrip. Nakakabakla kasi yung imahe na 'yon. Nang makita ko nga ito ulit kagabi nanlamig ako at medyo natawa. Matapos non hindi ko na sinubukang tignan ulit yung imahe. Baka bigla akong mag-collapse eh. Ayan, natatawa na naman ako ngayon.
Ang imahe na 'yon ay yung minsan nang pinakita sa akin ni Toni Meng.
Totoong nakakabakla ang nilalang na makikita niyo doon kaya para sa
mga matatapang at nagtatapang-tapangan dyan, huwag na kayong ma-
ging hangal at huwag niyo nang subukang hanapin ang imahe dahil yun
ang pangtapat sa inyo. Huwag naring magtanong kung sino nga ba 'yon.
Teka, ang tanga ko. Kakasabi ko nga lang pala na si 8**&13 'yon. Pero
kung hindi niyo kilala ang tinutukoy ko, yun nga, huwag na kayong mag
tanong. Lalo na yung mga babae. Mapapamura lang kayo 'pag nakita
niyo.
Matapos ang pag-uusap namin ni Nicole ay pinatay ko na ang PC. Medyo nanood pa ako ng TV at mga 1:38am pinalabas sa MTV ang... ehehe. Alam niyo na kung ano 'yon. Mga 2am, matapos ang MYX Daily Top Ten, napagdesisyunan ko nang matulog. Bago matulog ay napatingin ako sa parangiskrats book shelf namin. Nakita ko ang school paper namin (ibang issue 'to) at nagbasa muna. Dahil sa epekto ng pagbabasa ng manga, nagsimula ako sa likod. Pagkabuklat ay una kong nakita ang "ShoutOutz!". Binasa ko ito at may isang shoutout na tumatak sa isip ko.
"...Atsaka ung CAT po masyadong matagal,
marame pa hinihimatay tsaka mas matagal
po sa regular classes..."
Pagkatapos basahin 'yan ay naisip kong, "Wow! Ano 'to? Para ma-discourage ako sa pag-c-CO? Haha. Magaling." Magaling naman talaga dahil medyo napaisip ako nang mabasa ko 'yan. Nakakatamad yun tsaka ang init. Ilang oras e samantalang last year kapag tanghali tapos na. Pero dahil marami akong inspirasyonkasama na rito yung imahe ni 8**&13 na nakakabakla, wala. Wala naring epekto. Ganun na e. Ewan.
Ang imahe na 'yon ay yung minsan nang pinakita sa akin ni Toni Meng.
Totoong nakakabakla ang nilalang na makikita niyo doon kaya para sa
mga matatapang at nagtatapang-tapangan dyan, huwag na kayong ma-
ging hangal at huwag niyo nang subukang hanapin ang imahe dahil yun
ang pangtapat sa inyo. Huwag naring magtanong kung sino nga ba 'yon.
Teka, ang tanga ko. Kakasabi ko nga lang pala na si 8**&13 'yon. Pero
kung hindi niyo kilala ang tinutukoy ko, yun nga, huwag na kayong mag
tanong. Lalo na yung mga babae. Mapapamura lang kayo 'pag nakita
niyo.
Matapos ang pag-uusap namin ni Nicole ay pinatay ko na ang PC. Medyo nanood pa ako ng TV at mga 1:38am pinalabas sa MTV ang... ehehe. Alam niyo na kung ano 'yon. Mga 2am, matapos ang MYX Daily Top Ten, napagdesisyunan ko nang matulog. Bago matulog ay napatingin ako sa parang
"...Atsaka ung CAT po masyadong matagal,
marame pa hinihimatay tsaka mas matagal
po sa regular classes..."
Pagkatapos basahin 'yan ay naisip kong, "Wow! Ano 'to? Para ma-discourage ako sa pag-c-CO? Haha. Magaling." Magaling naman talaga dahil medyo napaisip ako nang mabasa ko 'yan. Nakakatamad yun tsaka ang init. Ilang oras e samantalang last year kapag tanghali tapos na. Pero dahil marami akong inspirasyon
"-"-"-"-"-"-"
Ngayon.
Haiz. Di pa ko naliligo, 10pm na.
Ang init. Hindi pa naman nakatali
buhok ko.
Nakup. 'Pag nakita nila ko...
Sila: Teka, is that a... new hairstyle?
Ako: *magtataray*
Sila: Pa-burger ka naman. Burger-burger-burger...
Well. Oks lang sana kung manlilibre ako ngayon ng burger kaso wala namang
pumupuna dito sa amin na nakalugay ako. Haha. Buti nalang hindi sa iskul.
Laki ng gastos ko pag nagkataon.
Geh. Una na muna ako.
Medyo mahaba na 'to eh.
Hindi ulit ako magpo-post
ng ilang araw kaya pwede
niyo namang hindi tapusin
ang entry na 'to.
Balik-balikan niyo nalang.
Hehe. Geh.
Haiz. Di pa ko naliligo, 10pm na.
Ang init. Hindi pa naman nakatali
buhok ko.
Nakup. 'Pag nakita nila ko...
Sila: Teka, is that a... new hairstyle?
Ako: *magtataray*
Sila: Pa-burger ka naman. Burger-burger-burger...
Well. Oks lang sana kung manlilibre ako ngayon ng burger kaso wala namang
pumupuna dito sa amin na nakalugay ako. Haha. Buti nalang hindi sa iskul.
Laki ng gastos ko pag nagkataon.
Geh. Una na muna ako.
Medyo mahaba na 'to eh.
Hindi ulit ako magpo-post
ng ilang araw kaya pwede
niyo namang hindi tapusin
ang entry na 'to.
Balik-balikan niyo nalang.
Hehe. Geh.
