*Currently playing – Sexy Lady.
Nyaks. Miss ko na si Pia. Naalala ko nung huling punta namin ni Itay sa Quiapo, yung dyip na nasakyan namin ito yung pinapatugtog. Saktong 3pm ‘yon. Sakto. Ika-31 ng Marso, 2008. Tapos una kong naalala si Pia. Sabi ko pa, “Siguro kung nandito si Pia tuwang-tuwa ‘yon”.
Nyaks. Miss ko na si Pia. Naalala ko nung huling punta namin ni Itay sa Quiapo, yung dyip na nasakyan namin ito yung pinapatugtog. Saktong 3pm ‘yon. Sakto. Ika-31 ng Marso, 2008. Tapos una kong naalala si Pia. Sabi ko pa, “Siguro kung nandito si Pia tuwang-tuwa ‘yon”.
Quiero que sepas que todos los dias
Solo pienso en ti
Eres la reina de mi vida
Mi corazon es para ti
I wanna treat you like a queen
I wanna love you tonight
Sexy lady with the pretty brown eyes,
let me know if you’re down to ride.
M-A-G-I-C-C-I-T-Y...
May isa pa pala akong naalala.
Nangyari ata 'to noong ika-24 ng Marso, 2008. Kaunti lang ang mga estudyante at kakatapos lang ng kampanya para sa SCO. Kami nalang ni Pia ang nasa room ng Honesty dahil umalis si Medrano. Hindi kami nag-uusap at may kanya-kanyang iniisip. Basta magkasama kami.
Nakatulala lang ako sa labas habang pinapanood ang mga ginagawa ng seniors. Biglang nagsalita si Pia.
Pia: Pano 'yan Ding. Tayo nalang nandito... Are we good?Nakatulala lang ako sa labas habang pinapanood ang mga ginagawa ng seniors. Biglang nagsalita si Pia.
Ako: Haha. Gagu.
Haiz. Pia, ewan ka. Ang ewan mo. Miss na kita Par`.
Ilang bukas pa ba bago tayo ay magkita?
Ako'y naiinip na. Bawat oras binibilang,
sabik na masilayan ka.
Haha. Kung mabasa mo man 'to, sana ma-tats ka. Minsan lang ako kumanta ng Sembreak para sa isang tao. Si Fine Arts lang ang kinantahan ko niyan. Si @#$! pa pala. Bale, pangatlo ka. Hehe.
*
100th post ko ‘to at hindi ko alam kung matutuwa ako. Wala kasi akong makukwentong matino at yung makaka-relate kayo. Kung puro tungkol kay 8**&13 ang post ko eh baka masapak niyo lang ako at sabihing, “Wala kaming pakialam sa lalaking pinapantasya mo, ok?” Tsaka ayoko rin namang puro tungkol sa kanya kasi gabi-gabi nalang kaming magkasama, este gabi-gabi ko nalang siyang nakikita. Siguro kaunting blah-blah na related sa kanya at syempre, iiral na naman ang pagiging random ko. Bahala na kung saan ako makarating at kung ano ang maikwento.
Dahil simula na ng bakasyon, madalas akong matulog ng 3am. Hindi lang pala madalas, araw-araw pala. Ang totoo, ayoko talagang inaabot ako ng hanggang alas tres ng madaling araw dahil kahit matapang ako (na tapang-tapangan lang naman talaga), lagi kong naiisip ang Exorcism of Emily Rose, at pumapasok sa isip ko na maaari akong makasaksi ng kalokohan ng demonyo. Asar na asar pa ko kapag rinig na rinig ko yung tunog ng mga orasan kapag wala ng ibang ingay. Basta, yung ticking sound. Dalawang orasan pa naman ang nagco-combine force ng mga tunog nila. Nakakairita. Pero dahil nga sa nagpapakadakila ako, kahit ayoko ay inaabot parin ako ng 3am. Nanonood lang at medyo nag-aabang sa MTV, tapos lipat sa MYX, tapos lipat sa Channel V, tapos kung saan-saan pang channel.
Laging ganun ang sitwasyon. Tapos magigising ako after 5hrs (mga 8:30), tapos matutulog ulit. Gigising, matutulog, gigising, matutulog, at gigising ulit. Kapag nakita kong 2:30 or 3pm na, saka palang ako babangon. Ganyan ako ngayong bakasyon. Hindi naman boring at nag-e-enjoy ako sa ganyang sistema. Siguro kasi dahil sa abnormal nga ako. Well, matagal ko nang tanggap ‘yon. DUH, lahat ng tao may tinatagong ka-abnormalan kaya ‘wag kayong matawa dyan. So, yun nga. Tsaka masaya rin yung hapon na gumigising kasi mas na-ma-manage ko yung oras ko eh. Basta, ganun.
Pero ang nangyari kagabi slash kanina ay medyo iba.
Pagkatapos ng Catch and Release sa HBO, pagkatapos manood ng TV, gusto ko na ring matulog. Nahiga ako ng 2:54am. Pero kahit medyo antok na, hindi parin ako makatulog. Hindi ako makatulog sa sobrang daming nagpo-pop na mga bagay sa utak ko. Mga bagay tungkol sa kahapon, sa mga nagdaang araw. Pati narin ang nangyayari ng mga panahon na 'yon, at kung anong pwedeng mangyari bukas, at mga pwedeng mangyari after 5 years. Lagi naman akong ganyan bago matulog, maraming iniisip. Pero nasobrahan ata ako. Maya-maya, naririnig ko nang tumitilaok ang mga manok. Hindi ko pinansin dahil maaga talagang magising ang mga manok sa likod-bahay namin. Maya-maya, nag-ring yung celepono na naka-set ang alarm sa 4:30. Medyo nakakairita kasi gusto ko tahimik lang pero ang ingay nung alarm tone at naka-set ata sa highest volume. Every 5 minutes nag-iingay yung celepono. Dahil sa tinatamad akong patayin, hindi ko na pinansin at hinayaan ko lang. Diretso ang pag-iisip ko. Maya-maya, tumingin ako sa labas ng bintana, natawa ako. Maliwanag na. Toinks. Hindi ko na tinignan kung anong oras na pero sa tingin ko mga 5:30 na yun. Diretso parin ako sa pag-iisip, at maya-maya, pumikit ako. Hindi ko talaga planong matulog pa dahil gusto kong mag-computer ng maaga. Kaso nakatulog ako. Pagkagising ko, bukas ang PC at gamit ng tatay ko. 9am na. Lintsak. After nun, hindi na ko natulog ulit.
Ngayon, antok na antok ako. Halos tatlong oras lang ang tulog ko. Sakit sa ulo. Pero ayokong matulog eh. Wala lang. Ang ewan. Abnormal talaga ko. Siguro mamaya matutulog din ako.
Dahil madalas nga akong tumambay sa MTV, Myx, at Channel V, medyo updated ako sa mga bagong kanta ngayon. Kahit naman dati ganun pero hindi ko masyadong pinapansin. Ngayon pinapanood ko na ang mga mv, kahit panira ng insmonia yung iba. Sa mga naririnig at napapanood ko, aking napagtanto na nakakatuwa ang mga kanta ngayon. =D
Una, yung Uh Oh ng Taken By Cars. Nang una kong mapanood 'yon, ang tikas ng dating sakin pero hindi ko masyadong pinansin. Nang napadalas ang pangyayari, natuwa na ko. Napapakanta narin ako at kahit madaling araw na nilalakasan ko parin yung volume. At nang mas dumalas pa, nagustuhan ko na lahat, lalo na yung intro. Basta, lahat. Nakakatuwa. Haha. Hindi naman halatang natutuwa ako at galak na galak *toinks*.
Isunod natin yung Evidence ng Urbandub. Isa ito sa mga gusto ni Emphi (kahit naman yung Guillotine eh). Sabi niya astig daw. Sabi ko naman, "Ha? Oo nga. Astigin".Nang napadalas na ulit ang panonood ko ng TV (lalo na ng mga music channels), nalaman ko kung bakit kinaadikan ni Emphi ang mv ng Evidence. Nakakatuwa naman kasi eh. Ang saya. Hindi naman masyadong brutal kahit laging may namamatay sa mga mv ng Urbandub. Haha. Ewan. Tsaka yung kanta mismo ay nakakatuwa rin. Siguro LSS si Emphi ngayon dito.
Isa pa sa kinatutuwaan ko ay yung Scream ~ Timbaland feat. Keri Hilson & Nicole Scherzinger. Sabayan pa natin ng dirty dancing. Haha. Luphfet. Wala nga lang akong ka-partner. Hehe. Totoo naman kasi, don't fight it if you like it. Sabay scream at the top of your lungs. Haha. Saya ng mundo. Kung iisipin din... huwag na nga. Involve na naman kasi ang 11 Minutes eh. Baka kung saan pa ko makarating.
Tapos, ang huli... hehe. Yung Invitation ng Kjwan. Ayoko na talagang i-explain kung bakit ako natutuwa dyan kasi alam na ni Meng ang dahilan. Masasabi ko lang, ang tikas ng kanta, ang tikas ng banda. Astigin sa performance ang Kjwan. Hindi ko rin alam kung bakit pero tuwing napapanood ko 'to, habang natatawa ako nai-inspire din ako. Nai-inspire ako maging kadete. Anong konek diba? Anong konek ng COCC sa mv nila. Pero ganun eh. Hindi ko alam kung bakit. Siguro kasi nadadala ako sa performance nila kaya nae-encourage ako sa mga bagay na gusto kong gawin. Idagdag natin dito ang kagustuhan kong maging bassist at drummer.
Msg kay Meng: Alam mo naman siguro kung ano talaga ang kinatutuwa ko diba. Dahil dyan, ahoo-ahoo tayo. Weee. Haha. Teka, isama natin si Nyx. Alam niya rin eh.
Pero ang nangyari kagabi slash kanina ay medyo iba.
Pagkatapos ng Catch and Release sa HBO, pagkatapos manood ng TV, gusto ko na ring matulog. Nahiga ako ng 2:54am. Pero kahit medyo antok na, hindi parin ako makatulog. Hindi ako makatulog sa sobrang daming nagpo-pop na mga bagay sa utak ko. Mga bagay tungkol sa kahapon, sa mga nagdaang araw. Pati narin ang nangyayari ng mga panahon na 'yon, at kung anong pwedeng mangyari bukas, at mga pwedeng mangyari after 5 years. Lagi naman akong ganyan bago matulog, maraming iniisip. Pero nasobrahan ata ako. Maya-maya, naririnig ko nang tumitilaok ang mga manok. Hindi ko pinansin dahil maaga talagang magising ang mga manok sa likod-bahay namin. Maya-maya, nag-ring yung celepono na naka-set ang alarm sa 4:30. Medyo nakakairita kasi gusto ko tahimik lang pero ang ingay nung alarm tone at naka-set ata sa highest volume. Every 5 minutes nag-iingay yung celepono. Dahil sa tinatamad akong patayin, hindi ko na pinansin at hinayaan ko lang. Diretso ang pag-iisip ko. Maya-maya, tumingin ako sa labas ng bintana, natawa ako. Maliwanag na. Toinks. Hindi ko na tinignan kung anong oras na pero sa tingin ko mga 5:30 na yun. Diretso parin ako sa pag-iisip, at maya-maya, pumikit ako. Hindi ko talaga planong matulog pa dahil gusto kong mag-computer ng maaga. Kaso nakatulog ako. Pagkagising ko, bukas ang PC at gamit ng tatay ko. 9am na. Lintsak. After nun, hindi na ko natulog ulit.
Ngayon, antok na antok ako. Halos tatlong oras lang ang tulog ko. Sakit sa ulo. Pero ayokong matulog eh. Wala lang. Ang ewan. Abnormal talaga ko. Siguro mamaya matutulog din ako.
blah-blah-blah-blah-blah-blah...
Dahil madalas nga akong tumambay sa MTV, Myx, at Channel V, medyo updated ako sa mga bagong kanta ngayon. Kahit naman dati ganun pero hindi ko masyadong pinapansin. Ngayon pinapanood ko na ang mga mv, kahit panira ng insmonia yung iba. Sa mga naririnig at napapanood ko, aking napagtanto na nakakatuwa ang mga kanta ngayon. =D
Una, yung Uh Oh ng Taken By Cars. Nang una kong mapanood 'yon, ang tikas ng dating sakin pero hindi ko masyadong pinansin. Nang napadalas ang pangyayari, natuwa na ko. Napapakanta narin ako at kahit madaling araw na nilalakasan ko parin yung volume. At nang mas dumalas pa, nagustuhan ko na lahat, lalo na yung intro. Basta, lahat. Nakakatuwa. Haha. Hindi naman halatang natutuwa ako at galak na galak *toinks*.
Isunod natin yung Evidence ng Urbandub. Isa ito sa mga gusto ni Emphi (kahit naman yung Guillotine eh). Sabi niya astig daw. Sabi ko naman, "Ha? Oo nga. Astigin".Nang napadalas na ulit ang panonood ko ng TV (lalo na ng mga music channels), nalaman ko kung bakit kinaadikan ni Emphi ang mv ng Evidence. Nakakatuwa naman kasi eh. Ang saya. Hindi naman masyadong brutal kahit laging may namamatay sa mga mv ng Urbandub. Haha. Ewan. Tsaka yung kanta mismo ay nakakatuwa rin. Siguro LSS si Emphi ngayon dito.
Isa pa sa kinatutuwaan ko ay yung Scream ~ Timbaland feat. Keri Hilson & Nicole Scherzinger. Sabayan pa natin ng dirty dancing. Haha. Luphfet. Wala nga lang akong ka-partner. Hehe. Totoo naman kasi, don't fight it if you like it. Sabay scream at the top of your lungs. Haha. Saya ng mundo. Kung iisipin din... huwag na nga. Involve na naman kasi ang 11 Minutes eh. Baka kung saan pa ko makarating.
Tapos, ang huli... hehe. Yung Invitation ng Kjwan. Ayoko na talagang i-explain kung bakit ako natutuwa dyan kasi alam na ni Meng ang dahilan. Masasabi ko lang, ang tikas ng kanta, ang tikas ng banda. Astigin sa performance ang Kjwan. Hindi ko rin alam kung bakit pero tuwing napapanood ko 'to, habang natatawa ako nai-inspire din ako. Nai-inspire ako maging kadete. Anong konek diba? Anong konek ng COCC sa mv nila. Pero ganun eh. Hindi ko alam kung bakit. Siguro kasi nadadala ako sa performance nila kaya nae-encourage ako sa mga bagay na gusto kong gawin. Idagdag natin dito ang kagustuhan kong maging bassist at drummer.
Msg kay Meng: Alam mo naman siguro kung ano talaga ang kinatutuwa ko diba. Dahil dyan, ahoo-ahoo tayo. Weee. Haha. Teka, isama natin si Nyx. Alam niya rin eh.
blah-blah-blah-blah-blah-blah...
Ok. Yung tungkol naman sa pag-c-CO.
Even after death Prešeren gazes for all eternity on his Impossible Love.
"I have served a Lord who now abandons me into the hands of my enemies," said Elijah.
"God is God," the Levite replied. "He did not tell Moses whether He was good or evil; He simply said: I am. He is everything that exists under the sun- the lightning bolt that destroys a house, and the hand of man that rebuilds it."
Wow. NP: Invitation ~ Kjwan sa MTV. Ahoo-ahoo tayo Toni-Meng!
2:35pm. April 8, 2008. Kailangan talaga nakamarka 'yan sa kalendaryo
eh 'no. Ehno?!? :))
So, parang gusto kong mag-drawing ngayon. Kaso tom jones na ko eh. Kain muna ko.
Dati talaga wala akong planong pasukin 'yan. Para sa akin dati, isa 'yang napakalaking kalokohan. Dahil unang-una, ayokong mang-under, at pangalawa, ayokong magpa-under. Tsaka impuwensya rin ni Pinsan Rowie. May mga sinabi siya saking negatives/disadvantages ng pag-c-CO at dahil dun, tumatak sa sistema ko na kahit kelan, hindi ko papasukin 'yan. Dahil kolehiyala si Pinsan at Tourism ang course, marami siyang mga out of town gigs (naks, gigs daw o). Medyo hindi ko na nakakakwentuhan si Pinsan Rowie at nawalan ako ng impluwensya niya.
Nauwi ako, together with Pia, sa isang trip na lagi naming ginagawa tuwing pupunta kami ng library o north wing- ang pagsi-sidestep. Tuwang-tuwa kami 'pag ginagawa namin 'yon. Karir na karir, kulang nalang hairnet. Dahil sa natuwa kami sa pagsi-sidestep, dumating kami sa punto na nasabi naming Mag-c-CO ako sa 3rd yr. Ako, semi-seryoso nang sinabi ko yun pero si Pia, desidido nga ata at nangarap pa siya maging Corps Commander.
Ngayon, seryoso na ko. Gusto ko maging kadete - isang matikasat maganda na kadete. Kaya nung isang araw, habang nasa trabaho ang tita ko, ni-raid ko ang kwarto nila at hinanap ang libro ni Pinsan sa CAT. Nakita ko naman 'to at kinuha.
Maliit lang yung libro, mga 9 by 6 inches at may 177 pages. Binuklat ko ito at nakabasa ng kung anu-ano. Basilisk pala ang nakuha ko. Haha. Loko lang (pasensya kung may amats, puyat eh). Pero totoo, may libro si Pinsan para sa CAT at ito'y nandito ngayon, katabi ng keyboard.
Haiz. Kung magiging CO man ako, ilang buwan din yun. Ilang buwan na naka-hairnet at magsi-sidestep sa mga officers at teachers. Ilang buwan na papasok ng Sabado, na isang napakalaking adjustment para sa akin dahil masaya magpuyat 'pag weekend kinabukasan. Pero kagaya ng nakwento ko dati, kami ni Kim Alec ay seryoso dito. May mga pagkakapareho kami ng rason kung bakit namin gustong pasukin 'to. Kung ano man yung mga 'yon, huwag niyo nang alamin. Tinatamad na kong i-type eh. Hehe.
Haiz. Saya sana mangarap kung pati si Pia kasama. Kaso, ano pa nga bang magagawa namin, nag-transfer na siya.
Nauwi ako, together with Pia, sa isang trip na lagi naming ginagawa tuwing pupunta kami ng library o north wing- ang pagsi-sidestep. Tuwang-tuwa kami 'pag ginagawa namin 'yon. Karir na karir, kulang nalang hairnet. Dahil sa natuwa kami sa pagsi-sidestep, dumating kami sa punto na nasabi naming Mag-c-CO ako sa 3rd yr. Ako, semi-seryoso nang sinabi ko yun pero si Pia, desidido nga ata at nangarap pa siya maging Corps Commander.
Ngayon, seryoso na ko. Gusto ko maging kadete - isang matikas
Maliit lang yung libro, mga 9 by 6 inches at may 177 pages. Binuklat ko ito at nakabasa ng kung anu-ano. Basilisk pala ang nakuha ko. Haha. Loko lang (pasensya kung may amats, puyat eh). Pero totoo, may libro si Pinsan para sa CAT at ito'y nandito ngayon, katabi ng keyboard.
Haiz. Kung magiging CO man ako, ilang buwan din yun. Ilang buwan na naka-hairnet at magsi-sidestep sa mga officers at teachers. Ilang buwan na papasok ng Sabado, na isang napakalaking adjustment para sa akin dahil masaya magpuyat 'pag weekend kinabukasan. Pero kagaya ng nakwento ko dati, kami ni Kim Alec ay seryoso dito. May mga pagkakapareho kami ng rason kung bakit namin gustong pasukin 'to. Kung ano man yung mga 'yon, huwag niyo nang alamin. Tinatamad na kong i-type eh. Hehe.
Haiz. Saya sana mangarap kung pati si Pia kasama. Kaso, ano pa nga bang magagawa namin, nag-transfer na siya.
blah-blah-blah-blah-blah-blah...
Kagabi, natapos ko nang basahin yung Veronika Decides to Die. Hindi ko pa talaga gustong tapusin yun pero dire-diretso kasi ang pagbabasa ko eh. Hindi ko namalayan na nasa huling pahina na pala ako. Isusunod ko na sana ang The Fifth Mountain kaso 12am na nun eh. At ngayon, parang gusto ko munang mabasa muna ulit yung By The River Piedra I Sat Down and Wept. Hindi ko alam kung bakit pero laging yun ang gusto kong mabasa. Siguro kasi tumama sakin ng tagus-tagusan yung mga nabasa ko dun dati. Ewan ko. Siguro ganun nga.
Nung isang araw, magka-chat kami ni Nyx at humingi siya sakin ng pabor. Send ko raw sa kanya yung naka-italicized na paragraph sa p.8 ng Veronika Decides to Die. Ako naman, dahil sa mabait ako, sinend ko naman. At ngayon, naalala kong may gusto rin pala akong part sa VDTD. Nasa p.57 yun. Basahin niyo nalang. Hehe. Medyo senti pero ewan ko. Ang saya basahin eh. Ganun lang ata talaga.
Nung isang araw, magka-chat kami ni Nyx at humingi siya sakin ng pabor. Send ko raw sa kanya yung naka-italicized na paragraph sa p.8 ng Veronika Decides to Die. Ako naman, dahil sa mabait ako, sinend ko naman. At ngayon, naalala kong may gusto rin pala akong part sa VDTD. Nasa p.57 yun. Basahin niyo nalang. Hehe. Medyo senti pero ewan ko. Ang saya basahin eh. Ganun lang ata talaga.
Even after death Prešeren gazes for all eternity on his Impossible Love.
Idagdag pa natin yung sa The Fifth Mountain. Nang mabasa ko 'to, sabi ko, So true. Dahil sa hindi ko pa tapos basahin yung The Fifth Mountain, baka marami pa kong mabasa. =D
"I have served a Lord who now abandons me into the hands of my enemies," said Elijah.
"God is God," the Levite replied. "He did not tell Moses whether He was good or evil; He simply said: I am. He is everything that exists under the sun- the lightning bolt that destroys a house, and the hand of man that rebuilds it."
Idagdag pa natin yung sa By The River Piedra I Sat Down and Wept. Hehe. 'Wag na. Matagal niyo nang alam kung ano yun eh.
Marami pa kong gustong basahin. Hindi ko pa nababasa yung For One More Day tsaka Five People You Meet In Heaven. Mag-iipon pa ko. Bakasyon na nga pala, walang baon. Siguro pagkauwi ni Mama. Hehe.
Marami pa kong gustong basahin. Hindi ko pa nababasa yung For One More Day tsaka Five People You Meet In Heaven. Mag-iipon pa ko. Bakasyon na nga pala, walang baon. Siguro pagkauwi ni Mama. Hehe.
Wow. NP: Invitation ~ Kjwan sa MTV. Ahoo-ahoo tayo Toni-Meng!
2:35pm. April 8, 2008. Kailangan talaga nakamarka 'yan sa kalendaryo
eh 'no. Ehno?!? :))
blah-blah-blah-blah-blah-blah...
Nanonood na ulit ako ng Naruto araw-araw. Inulit pala. The Greatest Battles daw. Ewan. Pero oks lang. Enjoy parin. Iba talaga kapag nakikita mo ulit yung pinakamaluphfet-pinakamatikas-pinaka-astiging anime para sayo. Haiz. Tanda ko pa dati na wallpaper ko si Kakashi. Haha. Lintsak na 'yan. Idagdag pa natin si Ika-apat, Yondaime, na isa rin sa pinaka-ahoo sa arrive (na kung titignan parang pinalaking Naruto lang).
Gusto ko yung episode nung Friday. Yung kasama nila Naruto si Shikamaru sa gubat habang hinahabol si Sasuke. Astigin si Shikamaru. Henyo talaga. Daming alam sa buhay. Natawa pa ko sa plano niya. Gusto raw niyang maunang mamatay sa asawa niya. Pano kapag pumasok ako sa mundo nila at ako maging asawa niya, iiwan niya ko, ganon? Haha. Pasensya. Ilusyonada mode. Well, totoo naman na si Shikamaru ay nasa listahan ko. Ang tikas niya eh. Anong magagawa ko kung pinanganak siyang ganun. Basta. Nakakatuwa. Naaadik na naman ako sa Naruto. Haiz. So, kelan naman nila planong ibalik ang Kare Kano? Or kung gusto ng Dos, NANA nalang. Hehe. Loko lang. Hindi pwede ang Nana sa Pinas.
Gusto ko yung episode nung Friday. Yung kasama nila Naruto si Shikamaru sa gubat habang hinahabol si Sasuke. Astigin si Shikamaru. Henyo talaga. Daming alam sa buhay. Natawa pa ko sa plano niya. Gusto raw niyang maunang mamatay sa asawa niya. Pano kapag pumasok ako sa mundo nila at ako maging asawa niya, iiwan niya ko, ganon? Haha. Pasensya. Ilusyonada mode. Well, totoo naman na si Shikamaru ay nasa listahan ko. Ang tikas niya eh. Anong magagawa ko kung pinanganak siyang ganun. Basta. Nakakatuwa. Naaadik na naman ako sa Naruto. Haiz. So, kelan naman nila planong ibalik ang Kare Kano? Or kung gusto ng Dos, NANA nalang. Hehe. Loko lang. Hindi pwede ang Nana sa Pinas.
So, parang gusto kong mag-drawing ngayon. Kaso tom jones na ko eh. Kain muna ko.
Your Blogging Type is Kind and Harmonious You're an approachable blogger who tends to have many online friends. People new to your blogging circle know they can count on you for support. You tend to mediate fighting and drama. You set a cooperative tone. You have a great eye for design - and your blog tends to be the best looking on the block!
Geh. Kain na ko.
Gutom ulit ako eh.
Hintayin nalang natin
ang Entry Wan-Ow-Wan.
Gutom ulit ako eh.
Hintayin nalang natin
ang Entry Wan-Ow-Wan.
